[1] A gdy Dawid zbudował sobie domy w mieście Dawida, przygotował miejsce dla arki Boga i rozbił jej namiot.
[2] Wtedy Dawid powiedział: Nie wolno nikomu nosić arki Boga oprócz Lewitów. Ich bowiem wybrał Pan, aby nosili arkę Boga i aby służyli mu na wieki.
[3] Dawid więc zebrał całego Izraela w Jerozolimie, aby przenieść arkę Pana na miejsce, które dla niej przygotował.
[4] Zgromadził też Dawid synów Aarona i Lewitów:
[5] Z synów Kehata: Uriela naczelnika i jego braci – stu dwudziestu;
[6] Z synów Merariego: Asajasza naczelnika i jego braci – dwustu dwudziestu;
[7] Z synów Gerszoma: Joela naczelnika i jego braci – stu trzydziestu;
[8] Z synów Elisafana: Szemajasza naczelnika i jego braci – dwustu;
[9] Z synów Chebrona: Eliela naczelnika i jego braci – osiemdziesięciu;
[10] Z synów Uzziela: Amminadaba naczelnika i jego braci – stu dwunastu.
[11] Wtedy Dawid wezwał kapłanów Sadoka i Abiatara oraz Lewitów: Uriela, Asajasza, Joela, Szemajasza, Eliela i Amminadaba;
[12] I powiedział do nich: Jesteście naczelnikami rodów lewickich. Poświęćcie się wy i wasi bracia, abyście mogli przenieść arkę Pana, Boga Izraela, na miejsce, które dla niej przygotowałem.
[13] Ponieważ za pierwszym razem tego nie uczyniliście, Pan, nasz Bóg, zesłał na nas nieszczęście, bo nie szukaliśmy go tak, jak należy.
[14] Poświęcili się więc kapłani i Lewici, aby przenieść arkę Pana, Boga Izraela.
[15] Synowie Lewitów nieśli arkę Boga, jak rozkazał Mojżesz według słowa Pana, na swoich ramionach na drążkach, które przy niej były.
[16] Potem Dawid rozkazał naczelnikom Lewitów, aby ustanowili swoich braci śpiewakami przy instrumentach muzycznych: cytrach, harfach i cymbałach, aby rozbrzmiewał donośny głos pełen radości.
[17] Lewici ustanowili Hemana, syna Joela, a z jego braci – Asafa, syna Berechiasza, a z synów Merariego, ich braci – Etana, syna Kuszajasza;
[18] A z nimi braci ich drugiego stopnia: Zachariasza, Bena, Jaaziela, Szemiramota, Jechiela, Unniego, Eliaba, Benajasza, Maasejasza, Mattitiasza, Elifela, Miknejasza, Obed-Edoma i Jejela – odźwiernych.
[19] A śpiewacy Heman, Asaf i Etan grali głośno na cymbałach z brązu.
[20] Zachariasz, Jaziel, Szemiramot, Jechiel, Unni, Elijab, Maasejasz i Benajasz grali na cytrach na Alamot.
[21] A Mattitiasz, Elifel, Miknejasz, Obed-Edom, Jejel i Azaziasz grali na harfach na Seminit i prowadzili śpiew.
[22] A Kenaniasz, naczelnik Lewitów, odpowiadał za pieśni. Kierował śpiewaniem, bo był uzdolniony.
[23] Berekiasz i Elkana byli odźwiernymi przy arce.
[24] A kapłani: Szebaniasz, Joszafat, Netaneel, Amasaj, Zachariasz, Benajasz i Eliezer grali na trąbach przed arką Boga, a Obed-Edom i Jechiasz byli odźwiernymi przy arce.
[25] Tak więc Dawid, starsi Izraela i tysiącznicy wyruszyli, aby z radością przenieść arkę przymierza Pana z domu Obed-Edoma.
[26] I kiedy Bóg wspomógł Lewitów niosących arkę przymierza Pana, złożyli w ofierze siedem wołów i siedem baranów.
[27] A Dawid był ubrany w szatę z bisioru, podobnie jak wszyscy Lewici, którzy nieśli arkę, śpiewacy i Kenaniasz, kierujący śpiewem. Dawid miał także na sobie lniany efod.
[28] I w ten sposób cały Izrael prowadził arkę przymierza Pana wśród radosnych okrzyków, przy dźwięku kornetu, trąb i cymbałów, grając na cytrach i harfach.
[29] I kiedy arka przymierza Pana wchodziła do miasta Dawida, Mikal, córka Saula, wyglądała przez okno i zobaczyła króla Dawida tańczącego i grającego. I wzgardziła nim w swoim sercu.