[1] Potem Hiram, król Tyru, wysłał posłów do Dawida wraz z drewnem cedrowym, murarzami i cieślami, aby mu zbudowali dom.
[2] I Dawid poznał, że Pan potwierdził jego królowanie nad Izraelem, gdyż wywyższył jego królestwo ze względu na swój lud Izraela.
[3] Dawid pojął więcej żon w Jerozolimie i spłodził więcej synów i córek.
[4] A oto imiona tych, którzy mu się urodzili w Jerozolimie: Szammua, Szobab, Natan, Salomon;
[5] Jibchar, Eliszua, Elpalet;
[6] Noga, Nefeg, Jafia;
[7] Eliszama, Beeliada i Elifelet.
[8] Kiedy Filistyni usłyszeli, że Dawid został namaszczony na króla nad całym Izraelem, wszyscy Filistyni wyruszyli, aby go szukać. Gdy Dawid usłyszał o tym, wyszedł naprzeciw nich.
[9] Filistyni przybyli i rozciągnęli się w dolinie Refaim.
[10] I Dawid radził się Boga, mówiąc: Czy mam wyruszyć przeciw Filistynom i czy wydasz ich w moje ręce? Pan mu odpowiedział: Wyruszaj, a wydam ich w twoje ręce.
[11] A gdy przybyli do Baal-Perasim, tam Dawid ich pobił. Wtedy Dawid powiedział: Bóg rozerwał moich wrogów przez moją rękę, jak rozrywają się wody. Dlatego nazwał to miejsce Baal-Perasim.
[12] I porzucili tam swoje bożki, a Dawid rozkazał spalić je ogniem.
[13] Lecz Filistyni znowu rozciągnęli się w dolinie.
[14] Dawid więc ponownie radził się Boga, a Bóg mu odpowiedział: Nie ruszaj na nich, ale odwróć się od nich, abyś natarł na nich od strony drzew morwowych.
[15] A gdy usłyszysz odgłos kroków wśród wierzchołków drzew morwowych, wtedy wyruszysz do bitwy, gdyż Bóg wyruszył przed tobą, aby pobić wojska Filistynów.
[16] I Dawid uczynił tak, jak mu rozkazał Bóg, i pobili wojska Filistynów od Gibeonu aż do Gezer.
[17] I w ten sposób rozsławiło się imię Dawida na wszystkich ziemiach, a Pan sprawił, że bały się go wszystkie narody.
