[1] Lepszy jest kęs suchego chleba, a przy tym spokój, niż dom pełen bydła ofiarnego z kłótnią.
[2] Sługa roztropny będzie panował nad synem, który przynosi hańbę, i wraz z jego braćmi będzie miał udział w dziedzictwie.
[3] Tygiel dla srebra, piec dla złota, ale serca bada Pan.
[4] Zły zważa na wargi fałszywe, a kłamca słucha przewrotnego języka.
[5] Kto naśmiewa się z ubogiego, uwłacza jego Stwórcy, a kto się cieszy z nieszczęścia, nie uniknie kary.
[6] Koroną starców są synowie synów, a chlubą synów są ich ojcowie.
[7] Poważna mowa nie przystoi głupiemu, tym mniej kłamliwe usta dostojnikowi.
[8] Dar jest jak drogocenny kamień w oczach tego, kto go posiada; gdziekolwiek z nim zmierza, ma powodzenie.
[9] Kto kryje grzech, szuka miłości, a kto wyjawia sprawę, rozdziela przyjaciół.
[10] Nagana lepiej działa na rozumnego niż sto razów na głupiego.
[11] Zły szuka jedynie buntu; dlatego zostanie wysłany przeciw niemu okrutny posłaniec.
[12] Lepiej człowiekowi spotkać się z niedźwiedzicą, której zabrano młode, niż z głupim w jego głupocie.
[13] Kto odpłaca złem za dobro, temu zło z domu nie ustąpi.
[14] Kto zaczyna kłótnię, jest jak ten, co puszcza wodę; dlatego zaniechaj sporu, zanim wybuchnie.
[15] Kto usprawiedliwia niegodziwego i kto potępia sprawiedliwego, obaj budzą odrazę w Panu.
[16] Na cóż w ręku głupiego pieniądze, by zdobyć mądrość, skoro nie ma rozumu?
[17] Przyjaciel kocha w każdym czasie, a brat rodzi się w nieszczęściu.
[18] Nierozumny człowiek daje porękę i ręczy na oczach przyjaciela.
[19] Kto kocha grzech, kocha spór, a kto podwyższa swoją bramę, szuka zagłady.
[20] Przewrotny w sercu nie znajduje dobra, a kto ma przewrotny język, wpadnie w zło.
[21] Kto spłodzi głupca, zrobi to na swój smutek, a ojciec głupiego nie doznaje radości.
[22] Wesołe serce działa dobrze jak lekarstwo, a przygnębiony duch wysusza kości.
[23] Niegodziwy bierze dar z zanadrza, aby wypaczać ścieżki sądu.
[24] Mądrość jest przed obliczem rozumnego, a oczy głupca są aż na krańcu ziemi.
[25] Głupi syn jest zmartwieniem dla ojca i goryczą dla rodzicielki.
[26] Zaprawdę to niedobrze wymierzyć karę sprawiedliwemu ani bić władców za prawość.
[27] Kto ma wiedzę, powściąga swoje słowa, człowiek roztropny jest zacnego ducha.
[28] Nawet głupi, gdy milczy, uchodzi za mądrego, a kto zamyka swoje wargi – za rozumnego.
