[1] Dobrą rzeczą jest wysławiać Pana i śpiewać twemu imieniu, o Najwyższy.
[2] Głosić rankiem twoje miłosierdzie, a nocami twoją wierność;
[3] Na instrumencie o dziesięciu strunach, na cytrze i na harfie ze śpiewaniem.
[4] Ty bowiem rozradowałeś mnie, Panie, twymi czynami; będę śpiewać o dziełach twoich rąk.
[5] Jakże wielkie są twoje dzieła, Panie; bardzo głębokie są twoje myśli.
[6] Prostak nie zna, a głupi tego nie rozumie:
[7] Gdy niegodziwi wyrastają jak ziele i kwitną wszyscy czyniący nieprawość, to tylko po to, aby byli wykorzenieni aż na wieki;
[8] Ty zaś, Panie, jesteś Najwyższy na wieki.
[9] Oto bowiem twoi wrogowie, Panie, oto bowiem twoi wrogowie zginą, rozproszą się wszyscy czyniący nieprawość.
[10] Ale mój róg wzniesiesz jak u jednorożca, będę namaszczony świeżym olejem.
[11] I moje oko zobaczy nieszczęście tych, którzy na mnie czyhają; moje uszy usłyszą o klęsce złoczyńców, którzy powstają przeciwko mnie.
[12] Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, rozrośnie się jak cedr na Libanie.
[13] Zasadzeni w domu Pana rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga.
[14] Nawet w starości wydadzą owoc, pełni sił i kwitnący;
[15] Aby opowiadać, że Pan jest prawy; on jest moją skałą i nie ma w nim żadnej nieprawości.
