Mazmur - Pasal 84 Pasal. 84 - Mazmur

^[1]  O, jak miłe są twoje przybytki, Panie zastępów!

^[2]  Moja dusza wzdycha i omdlewa z tęsknoty do przedsionków Pana; moje serce i ciało wołają radośnie do Boga żywego.

^[3]  Oto nawet wróbel znalazł sobie dom i jaskółka gniazdo, gdzie składa swe pisklęta, u twoich ołtarzy, Panie zastępów, mój Królu i mój Boże!

^[4]  Błogosławieni ci, którzy mieszkają w twoim domu, nieustannie będą cię chwalić. Sela.

^[5]  Błogosławiony człowiek, którego siła jest w tobie, w którego sercu są twoje drogi;

^[6]  Ci, którzy przechodząc przez dolinę Baka, zmieniają ją w źródło, a deszcz okrywa ją błogosławieństwem.

^[7]  I idą z mocy w moc, i ukażą się przed Bogiem na Syjonie.

^[8]  O Panie, Boże zastępów, wysłuchaj mojej modlitwy, nakłoń ucha, Boże Jakuba. Sela.

^[9]  Spójrz, Boże, nasza tarczo, i wejrzyj na oblicze twego pomazańca.

^[10]  Lepszy bowiem jest jeden dzień w twoich przedsionkach niż tysiąc gdzie indziej; wolę raczej stać w progu domu mego Boga, niż mieszkać w namiotach niegodziwców.

^[11]  Pan Bóg bowiem jest słońcem i tarczą, Pan obdarza łaską i chwałą, nie odmawia dobra tym, którzy postępują nienagannie.

^[12]  Panie zastępów, błogosławiony człowiek, który ufa tobie.