[1] Radośnie śpiewajcie Bogu, naszej mocy; radośnie wykrzykujcie Bogu Jakuba.
[2] Weźcie psalm, przynieście bęben, wdzięczną harfę i cytrę.
[3] Zadmijcie w trąbę w czas nowiu, w czasie wyznaczonym, w dniu naszego uroczystego święta.
[4] Jest bowiem taki nakaz w Izraelu, prawo Boga Jakuba.
[5] Ustanowił to świadectwem dla Józefa, kiedy wyszedł przeciw ziemi Egiptu, gdzie słyszałem język, którego nie zrozumiałem.
[6] Uwolniłem od brzemienia jego barki, a jego ręce od dźwigania kotłów.
[7] Wzywałeś mnie w ucisku i wybawiłem cię; odpowiedziałem ci w skrytości gromu, doświadczyłem cię u wód Meriba. Sela.
[8] Słuchaj, mój ludu, a oświadczę ci; Izraelu, jeśli będziesz mnie słuchał;
[9] Nie będziesz miał cudzego boga ani nie oddasz pokłonu obcemu bogu;
[10] Ja, Pan, jestem twoim Bogiem, który cię wyprowadził z ziemi Egiptu; otwórz usta, a ja je napełnię.
[11] Lecz mój lud nie usłuchał mego głosu, a Izrael nie chciał mnie.
[12] Zostawiłem ich więc żądzom ich serca i postępowali według swoich zamysłów.
[13] O, gdyby mój lud mnie posłuchał, a Izrael chodził moimi drogami!
[14] W krótkim czasie poniżyłbym ich nieprzyjaciół i zwróciłbym rękę przeciw ich wrogom.
[15] Nienawidzący Pana, choć obłudnie, musieliby mu się poddać, a ich czas trwałby wiecznie.
[16] I karmiłbym ich wyborną pszenicą, a nasyciłbym cię miodem ze skały.
