[1] Nieprawość niegodziwego świadczy w mym sercu, że nie ma bojaźni Bożej przed jego oczyma.
[2] Schlebia sobie bowiem w swoich oczach, aż jego nieprawość okaże się obrzydliwa.
[3] Słowa jego ust to niegodziwość i fałsz, porzucił mądrość i czynienie dobra.
[4] Na swoim łożu obmyśla nieprawość, stoi na drodze niedobrej i nie brzydzi się złem.
[5] Panie, twoje miłosierdzie sięga niebios, twoja wierność aż do obłoków.
[6] Twoja sprawiedliwość jak najwyższe góry, twoje sądy jak wielka przepaść; ty, Panie, zachowujesz ludzi i zwierzęta!
[7] Jak cenne jest twoje miłosierdzie, Boże! Dlatego synowie ludzcy chronią się w cieniu twoich skrzydeł.
[8] Nasycą się obfitością twego domu, napoisz ich strumieniem twoich rozkoszy.
[9] U ciebie bowiem jest źródło życia, w twojej światłości ujrzymy światłość.
[10] Roztocz twe miłosierdzie nad tymi, którzy cię znają, a twoją sprawiedliwość nad ludźmi prawego serca.
[11] Niech nie następuje na mnie noga pyszałka, niech nie wygania mnie ręka niegodziwego.
[12] Oto tam upadli czyniący nieprawość, zostali powaleni i nie będą mogli powstać.
