[1] Pamiętaj, Panie, Dawida i wszystkie jego utrapienia;
[2] Jak przysiągł Panu i ślubował potężnemu Bogu Jakuba, mówiąc:
[3] Zaprawdę, nie wejdę do przybytku, do mego domu, i nie wstąpię na posłanie mego łoża;
[4] I nie dam zasnąć swoim oczom ani drzemać swoim powiekom;
[5] Póki nie znajdę miejsca dla Pana, mieszkania dla potężnego Boga Jakuba.
[6] Oto usłyszeliśmy o niej w Efrata, znaleźliśmy ją na polach leśnych.
[7] Wejdźmy do jego przybytków, oddajmy pokłon u podnóżka jego stóp.
[8] Powstań, Panie, i wejdź do miejsca twego odpoczynku, ty i arka twojej mocy.
[9] Niech twoi kapłani ubiorą się w sprawiedliwość, a twoi święci niech się radują.
[10] Ze względu na Dawida, twego sługę, nie odtrącaj oblicza twego pomazańca.
[11] Przysiągł Pan Dawidowi prawdę i nie wycofa się z tego: Z owocu twoich bioder posadzę na twoim tronie.
[12] Jeśli twoi synowie będą strzegli mojego przymierza i moich świadectw, których ich nauczę, to wtedy i ich synowie aż na wieki będą siedzieli na twoim tronie.
[13] Pan bowiem wybrał Syjon i upodobał go sobie na mieszkanie:
[14] To będzie mój odpoczynek aż na wieki; tu będę mieszkał, bo go sobie upodobałem.
[15] Będę obficie błogosławił jego żywność, a jego ubogich nasycę chlebem.
[16] Jego kapłanów przyodzieję zbawieniem, a jego święci będą wołać radośnie.
[17] Tam sprawię, że zakwitnie róg Dawida; tam zgotuję pochodnię memu pomazańcowi.
[18] Okryję jego nieprzyjaciół wstydem, ale nad nim rozkwitnie jego korona.
