[1] Do ciebie podnoszę moje oczy, który mieszkasz w niebie.
[2] Oto jak oczy sług są zwrócone na ręce ich panów i jak oczy służącej na ręce jej pani, tak nasze oczy na Pana, Boga naszego, aż się zmiłuje nad nami.
[3] Zmiłuj się nad nami, Panie; zmiłuj się nad nami, bo jesteśmy nad miarę nasyceni wzgardą.
[4] Nasza dusza jest nad miarę nasycona szyderstwem bezbożnych i wzgardą pysznych.
