[1] Błogosławiony człowiek, który nie idzie za radą niegodziwych, nie stoi na drodze grzeszników i nie zasiada w gronie szyderców;
[2] Lecz ma upodobanie w prawie Pana i nad jego prawem rozmyśla we dnie i w nocy.
[3] Będzie on bowiem jak drzewo zasadzone nad strumieniami wód, które wydaje swój owoc w swoim czasie; jego liść nie zwiędnie i wszystko, co robi, powiedzie się.
[4] Nie tak niegodziwi; oni są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
[5] Dlatego niegodziwi nie ostoją się na sądzie ani grzesznicy w zgromadzeniu sprawiedliwych.
[6] Pan bowiem zna drogę sprawiedliwych, ale droga niegodziwych zaginie.
