[1] Słowa króla Lemuela, proroctwo, którego nauczyła go jego matka.
[2] Cóż, synu mój? Cóż, synu mojego łona? I cóż, synu moich ślubów?
[3] Nie oddawaj kobietom swej siły ani twoich dróg temu, co prowadzi do zguby królów.
[4] Nie królom, o Lemuelu, nie królom wypada pić wina i nie książętom bawić się mocnym napojem;
[5] By pijąc, nie zapomnieli praw i nie wypaczyli sprawy wszystkich ludzi uciśnionych.
[6] Dajcie mocny napój ginącym, a wino strapionym na duchu.
[7] Niech się napiją i zapomną o swoim ubóstwie, i niech nie pamiętają więcej swego utrapienia.
[8] Otwórz swe usta dla niemych w sprawie wszystkich osądzonych na śmierć.
[9] Otwórz swe usta, sądź sprawiedliwie i broń sprawy ubogiego i nędzarza.
[10] Któż znajdzie kobietę cnotliwą? Jej wartość przewyższa perły.
[11] Serce męża jej ufa i zysku mu nie zabraknie.
[12] Dobro mu będzie wyświadczać, a nie zło, po wszystkie dni swego życia.
[13] Szuka wełny i lnu i chętnie pracuje swymi rękami.
[14] Podobna jest do okrętów handlowych; przywozi żywność z daleka.
[15] Wstaje, gdy jeszcze jest noc, i daje pokarm swoim domownikom i odpowiednią porcję swym służącym.
[16] Myśli o polu i kupuje je; z zarobku swych rąk sadzi winnice.
[17] Przepasuje swe biodra siłą i umacnia swoje ramiona.
[18] Dostrzega, że jej dorobek jest dobry, a jej pochodnia w nocy nie gaśnie.
[19] Wyciąga ręce po kądziel, a dłonią chwyta wrzeciono.
[20] Otwiera dłoń przed ubogim i wyciąga swe ręce do nędzarza.
[21] Nie boi się śniegu dla swych domowników, bo wszyscy jej domownicy są ubrani w szkarłat.
[22] Robi sobie kobierce; jej ubiór jest z jedwabiu i purpury.
[23] Jej mąż jest znany w bramach, gdy siedzi wśród starszyzny ziemi.
[24] Wyrabia płótno i sprzedaje je, dostarcza pasy kupcowi.
[25] Siła i godność są jej strojem; będzie się cieszyła jeszcze w przyszłości.
[26] Otwiera swe usta mądrze i na jej języku jest prawo miłosierdzia.
[27] Dogląda spraw swego domu i nie je chleba próżniactwa.
[28] Jej dzieci powstają i błogosławią jej, mąż także ją chwali:
[29] Wiele kobiet poczynało sobie cnotliwie, ale ty przewyższasz je wszystkie.
[30] Wdzięk jest zwodniczy i piękność próżna, lecz kobieta, która się boi Pana, jest godna pochwały.
[31] Dajcie jej z owocu jej rąk i niech jej czyny chwalą ją w bramach.
