[1] Łagodna odpowiedź uśmierza zapalczywość, a przykre słowa wzniecają gniew.
[2] Język mądrych zdobi wiedzę, ale usta głupich tryskają głupotą.
[3] Oczy Pana są na każdym miejscu, upatrują złych i dobrych.
[4] Zdrowy język jest drzewem życia, a jego przewrotność jest zniszczeniem dla ducha.
[5] Głupi gardzi pouczeniem swego ojca, a kto przyjmuje upomnienia, jest roztropny.
[6] W domu sprawiedliwego jest wielki dostatek, a w dochodach niegodziwego jest zamieszanie.
[7] Wargi mądrych szerzą wiedzę, a serce głupich nie.
[8] Ofiara niegodziwych budzi odrazę w Panu, a modlitwa prawych mu się podoba.
[9] Droga niegodziwego wzbudza odrazę w Panu, a miłuje on tego, kto podąża za sprawiedliwością.
[10] Sroga kara należy się temu, kto zbacza z drogi, a kto nienawidzi upomnień, umrze.
[11] Piekło i zatracenie są przed Panem; o ileż bardziej serca synów ludzkich.
[12] Szyderca nie miłuje tego, który go strofuje, ani nie pójdzie do mądrych.
[13] Radosne serce rozwesela twarz, ale gdy smutek w sercu, duch jest przygnębiony.
[14] Serce rozumne szuka wiedzy, a usta głupich karmią się głupotą.
[15] Wszystkie dni strapionego są złe, ale kto jest wesołego serca, ma nieustanną ucztę.
[16] Lepiej mieć mało z bojaźnią Pana niż wielki skarb z kłopotem.
[17] Lepsza jest potrawa z jarzyn, gdzie miłość, niż tuczny wół, gdzie panuje nienawiść.
[18] Człowiek gniewny wszczyna kłótnie, a nieskory do gniewu łagodzi spory.
[19] Droga leniwego jest jak płot cierniowy, a ścieżka prawych jest wyrównana.
[20] Mądry syn jest radością ojca, a człowiek głupi gardzi własną matką.
[21] Głupota jest radością dla nierozumnego, a człowiek roztropny postępuje uczciwie.
[22] Gdzie nie ma rady, nie udają się zamysły; powiodą się zaś przy mnóstwie doradców.
[23] Człowiek cieszy się z odpowiedzi swoich ust, a słowo powiedziane we właściwym czasie jakże jest dobre!
[24] Droga życia dla mądrego jest w górze, aby uniknął głębokiego piekła.
[25] Pan zniszczy dom pysznych, a utwierdzi granicę wdowy.
[26] Myśli złego budzą odrazę w Panu, a słowa czystych są przyjemne.
[27] Kto jest chciwy zysku, ściąga kłopoty na własny dom, a kto nienawidzi darów, będzie żył.
[28] Serce sprawiedliwego rozmyśla nad odpowiedzią, a usta niegodziwych tryskają złymi rzeczami.
[29] Pan jest daleko od niegodziwych, ale wysłuchuje modlitwy sprawiedliwych.
[30] Światło oczu rozwesela serce, a dobra wieść tuczy kości.
[31] Ucho, które słucha upomnienia życia, będzie mieszkać pośród mądrych.
[32] Kto odrzuca karność, gardzi własną duszą, a kto przyjmuje upomnienie, nabiera rozumu.
[33] Bojaźń Pana jest pouczeniem w mądrości, a pokora poprzedza chwałę.
