Amsal - Pasal 13 Pasal. 13 - Amsal

bandingkan terjemahan

[1]  Mądry syn przyjmuje pouczenie ojca, a szyderca nie słucha strofowania.

[2]  Człowiek będzie spożywać dobro z owocu swoich ust, a dusza przewrotnych będzie spożywać przemoc.

[3]  Kto strzeże swych ust, strzeże swojej duszy; kto szeroko otwiera swe wargi, będzie zniszczony.

[4]  Dusza leniwego pragnie, a nic nie ma, a dusza pracowitych zostanie obficie nasycona.

[5]  Sprawiedliwy nienawidzi kłamliwego słowa, a niegodziwy staje się obrzydliwy i zhańbiony.

[6]  Sprawiedliwość strzeże tego, który postępuje uczciwie, a niegodziwość powala grzesznika.

[7]  Znajduje się taki, który czyni siebie bogatym, a nie ma nic; inny czyni siebie ubogim, choć ma wiele bogactw.

[8]  Okupem za życie człowieka jest jego bogactwo, a ubogi nie słucha strofowania.

[9]  Radośnie błyszczy światło sprawiedliwych, a pochodnia niegodziwych zgaśnie.

[10]  Spór powstaje tylko dzięki pysze, a mądrość jest przy tych, co przyjmują radę.

[11]  Łatwo zdobyte bogactwo zmniejsza się, a kto je gromadzi swą ręką, pomnaża je.

[12]  Przedłużająca się nadzieja sprawia ból sercu, a spełnione pragnienie jest drzewem życia.

[13]  Kto gardzi słowem Bożym, ten zginie, a kto się boi przykazania, dostanie nagrodę.

[14]  Prawo mądrego jest źródłem życia, by uniknąć sideł śmierci.

[15]  Prawdziwy rozum daje łaskę, a droga przewrotnych jest ciężka.

[16]  Każdy roztropny postępuje rozważnie, a głupi ujawnia głupotę.

[17]  Niegodziwy posłaniec popada w zło, a wierny wysłannik jest lekarstwem.

[18]  Ubóstwo i hańba spadną na tego, który odrzuca karność, a kto szanuje upomnienia, dozna czci.

[19]  Spełnione pragnienie jest słodkie dla duszy, a odwrócenie się od zła budzi odrazę w głupcach.

[20]  Kto przestaje z mądrymi, będzie mądry, a towarzysz głupców będzie zniszczony.

[21]  Nieszczęście ściga grzeszników, a sprawiedliwych Bóg nagrodzi dobrem.

[22]  Dobry człowiek zostawia dziedzictwo dzieciom swoich dzieci, a majątek grzesznika jest zachowany dla sprawiedliwego.

[23]  Obfita żywność jest na roli ubogich, lecz i ta może niszczeć przez nieroztropność.

[24]  Kto oszczędza swą rózgę, nienawidzi swego syna, a kto go kocha, karze w porę.

[25]  Sprawiedliwy je i syci swoją duszę, a żołądek niegodziwych cierpi niedostatek.