[1] Potem Pan powiedział do Mojżesza:
[2] Zrób sobie dwie srebrne trąby. Wykonasz je robotą kutą, a będą ci służyć do zwoływania ludu i do nawoływania w drogę obozów.
[3] A gdy w nie zadmą, wtedy cały lud zgromadzi się do ciebie, u wejścia do Namiotu Zgromadzenia.
[4] A jeśli zadmą tylko w jedną trąbę, zejdą się do ciebie wodzowie, naczelnicy tysięcy Izraela.
[5] Gdy zatrąbicie, wydając urwany dźwięk, wtedy wyruszą obozy rozłożone po stronie wschodniej.
[6] A gdy drugi raz zatrąbicie, wydając urwany głos, wyruszą obozy rozłożone po stronie południowej. Będą trąbić, wydając urwany dźwięk, kiedy mają wyruszyć.
[7] Ale gdy będziecie zwoływać lud, zatrąbicie bez wydawania urywanego dźwięku.
[8] A synowie Aarona, kapłani, zadmą w trąby. Będzie to wieczysta ustawa dla was przez wszystkie wasze pokolenia.
[9] A gdy w waszej ziemi wyruszycie na wojnę przeciw wrogowi, który was gnębi, zadmiecie w trąby urwanym dźwiękiem; a przypomnicie się Panu, waszemu Bogu, i zostaniecie wybawieni od waszych wrogów.
[10] Także w dniu waszej radości, w wasze uroczyste święta oraz podczas waszych nowiów zadmiecie w trąby przy waszych ofiarach całopalnych i przy waszych ofiarach pojednawczych; będą one dla was pamiątką przed waszym Bogiem. Ja jestem Pan, wasz Bóg.
[11] I w drugim roku, drugiego miesiąca, dwudziestego dnia tego miesiąca uniósł się obłok znad Przybytku Świadectwa.
[12] I synowie Izraela wyruszyli z pustyni Synaj, a obłok zatrzymał się na pustyni Paran.
[13] I po raz pierwszy wyruszyli tak, jak Pan rozkazał przez Mojżesza.
[14] Pierwsza ruszyła chorągiew obozu synów Judy według swoich zastępów, a na czele jego wojska był Nachszon, syn Amminadaba.
[15] Na czele wojska pokolenia synów Issachara był Netaneel, syn Suara.
[16] Na czele wojska pokolenia synów Zebulona był Eliab, syn Chelona.
[17] Potem złożono przybytek i wyruszyli synowie Gerszona i synowie Merariego, niosąc przybytek.
[18] Następnie ruszyła chorągiew obozu Rubena według swoich zastępów, a na czele jego wojska był Elizur, syn Szedeura.
[19] Na czele wojska pokolenia synów Symeona był Szelumiel, syn Suriszaddaja.
[20] Na czele wojska pokolenia synów Gada był Eliasaf, syn Duela.
[21] Następnie wyruszyli Kehatyci, niosąc świątynię. Zanim przyszli, inni ustawiali przybytek.
[22] Potem ruszyła chorągiew obozu synów Efraima według swoich zastępów, a na czele jego wojska był Eliszama, syn Ammihuda.
[23] Na czele wojsk pokolenia synów Manassesa był Gamliel, syn Pedahsura.
[24] Na czele wojska pokolenia synów Beniamina był Abidan, syn Gideoniego.
[25] Następnie ruszyła chorągiew obozu synów Dana, tworząc tylną straż wszystkich obozów, według swoich zastępów, a na czele jego wojska był Achiezer, syn Ammiszaddaja.
[26] Na czele wojska pokolenia synów Aszera był Pagiel, syn Okrana.
[27] Na czele wojska pokolenia synów Neftalego był Achira, syn Enana.
[28] Taki był porządek marszu synów Izraela według ich zastępów i tak ruszali.
[29] Potem Mojżesz powiedział do Chobaba, syna Reuela Midianity, swego teścia: Wyruszamy do miejsca, o którym Pan powiedział: Dam je wam. Chodź z nami, a wyświadczymy ci dobro, ponieważ Pan obiecał wiele dobrego Izraelowi.
[30] Ten mu odpowiedział: Nie pójdę, lecz wrócę do mojej ziemi i do mojej rodziny.
[31] Mojżesz powiedział: Proszę, nie opuszczaj nas, bo ty wiesz, gdzie na pustyni możemy rozbić obóz, i możesz być naszym przewodnikiem.
[32] Jeśli pójdziesz z nami, wyświadczymy ci to dobro, które Pan nam uczyni.
[33] I wyruszyli od góry Pana w drogę na trzy dni, a arka przymierza Pana szła przed nimi podczas tych trzech dni drogi, aby upatrzyć dla nich miejsce odpoczynku.
[34] A obłok Pana był nad nimi za dnia, gdy wyruszali z obozu.
[35] A gdy arka miała ruszyć, wtedy Mojżesz mówił: Powstań, Panie, a niech rozproszą się twoi wrogowie i niech uciekają przed tobą ci, którzy cię nienawidzą.
[36] Gdy zaś się zatrzymywała, wtedy mówił: Wróć, Panie, do niezliczonych tysięcy Izraela.