[1] A gdy mur został odbudowany i wstawiłem wrota, gdy ustanowiono odźwiernych, śpiewaków i Lewitów;
[2] Nad Jerozolimą postawiłem Chananiego, swojego brata, a Chananiasza ustanowiłem dowódcą pałacu. On bowiem był wiernym człowiekiem i bał się Boga bardziej niż wielu innych;
[3] I powiedziałem do nich: Niech nie otwierają bram Jerozolimy, aż słońce będzie dopiekać; a póki tam stoją, niech zamkną bramy i zaryglują je. Należy ustanowić straż spośród mieszkańców Jerozolimy, każdego na jego posterunku i każdego naprzeciwko własnego domu.
[4] A miasto było przestronne i wielkie, ale ludu w jego murach było niewiele, a domy jeszcze nie zostały odbudowane.
[5] I mój Bóg położył mi na sercu, abym zebrał dostojników, przełożonych i lud, aby zostali spisani według rodowodów. Wtedy znalazłem księgę rodowodów tych, którzy pierwsi powrócili, a znalazłem w niej taki zapis.
[6] Oto ludzie tej prowincji, którzy przybyli z niewoli, dokąd zostali uprowadzeni, których uprowadził Nabuchodonozor, król Babilonu, a powrócili do Jerozolimy i do Judy, każdy do swego miasta.
[7] Przyszli z Zorobabelem, z Jeszuą, Nehemiaszem, Azariaszem, Raamiaszem, Nachamanim, Mardocheuszem, Bilszanem, Misperetem, Bigwajem, Nechumem i Baaną. Oto liczba mężczyzn ludu Izraela:
[8] Synów Parosza – dwa tysiące stu siedemdziesięciu dwóch;
[9] Synów Szefatiasza – trzystu siedemdziesięciu dwóch;
[10] Synów Aracha – sześciuset pięćdziesięciu dwóch;
[11] Synów Pachat-Moaba, synów Jeszuy i Joaba – dwa tysiące ośmiuset osiemnastu;
[12] Synów Elama – tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech;
[13] Synów Zattua – ośmiuset czterdziestu pięciu;
[14] Synów Zakkaja – siedmiuset sześćdziesięciu;
[15] Synów Binnuja – sześciuset czterdziestu ośmiu;
[16] Synów Bebaja – sześciuset dwudziestu ośmiu;
[17] Synów Azgada – dwa tysiące trzystu dwudziestu dwóch;
[18] Synów Adonikama – sześciuset sześćdziesięciu siedmiu;
[19] Synów Bigwaja – dwa tysiące sześćdziesięciu siedmiu;
[20] Synów Adina – sześciuset pięćdziesięciu pięciu;
[21] Synów Atera, z linii Ezechiasza – dziewięćdziesięciu ośmiu;
[22] Synów Chaszuma – trzystu dwudziestu ośmiu;
[23] Synów Besaja – trzystu dwudziestu czterech;
[24] Synów Charifa – stu dwunastu;
[25] Synów z Gibeonu – dziewięćdziesięciu pięciu.
[26] Mężczyźni z Betlejem i Netofy – stu osiemdziesięciu ośmiu;
[27] Mężczyźni z Anatot – stu dwudziestu ośmiu;
[28] Mężczyźni z Bet-Azmawet – czterdziestu dwóch;
[29] Mężczyźni z Kiriat-Jearim, Kefiry i Beerot – siedmiuset czterdziestu trzech;
[30] Mężczyźni z Rama i Geba – sześciuset dwudziestu jeden;
[31] Mężczyźni z Mikmas – stu dwudziestu dwóch;
[32] Mężczyźni z Betel i Aj – stu dwudziestu i trzech;
[33] Mężczyźni z drugiego Nebo – pięćdziesięciu dwóch;
[34] Synów drugiego Elama – tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech;
[35] Synów Charima – trzystu dwudziestu;
[36] Synów Jerycha – trzystu czterdziestu pięciu;
[37] Synów z Lod, Chadida i Ono – siedmiuset dwudziestu jeden;
[38] Synów Senai – trzy tysiące dziewięciuset trzydziestu.
[39] Kapłani: synów Jedajasza, z domu Jeszuy – dziewięciuset siedemdziesięciu trzech;
[40] Synów Immera – tysiąc pięćdziesięciu dwóch;
[41] Synów Paszchura – tysiąc dwustu czterdziestu siedmiu;
[42] Synów Charima – tysiąc siedemnastu.
[43] Lewici: synów Jeszuy, Kadmiela, z synów Hodwy – siedemdziesięciu czterech.
[44] Śpiewacy: synów Asafa – stu czterdziestu ośmiu.
[45] Odźwiernych: synów Szalluma, synów Atera, synów Talmona, synów Akkuba, synów Chatity, synów Szobaja – stu trzydziestu ośmiu.
[60] Wszystkich Netinitów i synów sług Salomona – trzystu dziewięćdziesięciu dwóch.
[61] A oto ci, którzy przybyli z Tel-Melach, Tel-Charsza, Kerub, Addan i Immer, ale nie mogli wykazać domu swoich ojców i swego potomstwa – tego, czy pochodzą z Izraela.
[62] Synów Delajasza, synów Tobiasza, synów Nekody – sześciuset czterdziestu dwóch.
[63] A z kapłanów: synowie Chobajasza, synowie Kosa, synowie Barzillaja, który pojął za żonę jedną z córek Barzillaja Gileadczyka i przybrał ich imię.
[64] Ci szukali swego spisu według rodowodu, ale nie znaleźli, toteż zostali wykluczeni z kapłaństwa.
[65] Tirszata zakazał im spożywać z pokarmów najświętszych, dopóki nie pojawi się kapłan z Urim i Tummim.
[66] Całe to zgromadzenie liczyło czterdzieści dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt osób;
[67] Nie licząc ich sług i służących, których było siedem tysięcy trzysta trzydzieścioro siedmioro. A wśród nich było dwieście czterdzieścioro pięcioro śpiewaków i śpiewaczek.
[68] Ich koni – siedemset trzydzieści sześć. Ich mułów – dwieście czterdzieści pięć.
[69] Wielbłądów – czterysta trzydzieści pięć. Osłów – sześć tysięcy siedemset dwadzieścia.
[70] A niektórzy z naczelników rodów dali na prace. Tirszata dał do skarbca tysiąc drachm złota, pięćdziesiąt czasz i pięćset trzydzieści szat kapłańskich.
[71] Niektórzy też z przedniejszych rodów dali do skarbca na pracę dwadzieścia tysięcy drachm złota i dwa tysiące dwieście min srebra.
[72] A to, co dała reszta ludu, wynosiło dwadzieścia tysięcy drachm złota, dwa tysiące min srebra i sześćdziesiąt siedem szat kapłańskich.
[73] Tak więc kapłani, Lewici, odźwierni, śpiewacy, część ludu, Netinici i cały Izrael osiedlili się w swoich miastach. A gdy nastał siódmy miesiąc, synowie Izraela mieszkali w swoich miastach.
