Matius - Pasal 17 Pasal. 17 - Matius

bandingkan terjemahan

[1]  A po sześciu dniach wziął Jezus Piotra, Jakuba i Jana, jego brata, i wprowadził ich na wysoką górę, żeby byli na osobności.

[2]  I został przemieniony przed nimi: jego oblicze zajaśniało jak słońce, a jego szaty stały się białe jak światło.

[3]  A oto ukazali się im Mojżesz i Eliasz, którzy z nim rozmawiali.

[4]  Wtedy Piotr powiedział do Jezusa: Panie, dobrze nam tu być. Jeśli chcesz, postawimy tu trzy namioty: jeden dla ciebie, jeden dla Mojżesza i jeden dla Eliasza.

[5]  Kiedy on jeszcze mówił, oto jasny obłok zacienił ich, a z obłoku rozległ się głos: To jest mój umiłowany Syn, w którym mam upodobanie, jego słuchajcie.

[6]  Uczniowie, słysząc to, upadli na twarz i bardzo się bali.

[7]  Wtedy Jezus podszedł, dotknął ich i powiedział: Wstańcie, nie bójcie się.

[8]  Oni zaś, podniósłszy oczy, nikogo nie widzieli, tylko samego Jezusa.

[9]  A gdy schodzili z góry, Jezus im przykazał: Nikomu nie mówcie o tym widzeniu, aż Syn Człowieczy zmartwychwstanie.

[10]  I pytali go jego uczniowie: Dlaczego więc uczeni w Piśmie mówią, że najpierw ma przyjść Eliasz?

[11]  A Jezus im odpowiedział: Istotnie, najpierw przyjdzie Eliasz i wszystko odnowi.

[12]  Lecz mówię wam, że Eliasz już przyszedł, jednak nie poznali go, ale zrobili z nim, co chcieli. Tak i Syn Człowieczy dozna od nich cierpień.

[13]  Wtedy uczniowie zrozumieli, że mówił im o Janie Chrzcicielu.

[14]  A gdy przyszli do tłumu, podszedł do niego pewien człowiek, upadł przed nim na kolana;

[15]  I powiedział: Panie, zmiłuj się nad moim synem, bo jest obłąkanym i bardzo cierpi. Często bowiem wpada w ogień i często w wodę.

[16]  Przyprowadziłem go do twoich uczniów, ale nie mogli go uzdrowić.

[17]  A Jezus odpowiedział: O pokolenie bez wiary i przewrotne! Jak długo będę z wami? Jak długo mam was znosić? Przyprowadźcie mi go tutaj.

[18]  I zgromił Jezus tego demona, i wyszedł z niego. Od tej chwili chłopiec był zdrowy.

[19]  Wtedy uczniowie, podszedłszy do Jezusa, zapytali go na osobności: Czemu my nie mogliśmy go wypędzić?

[20]  A Jezus im odpowiedział: Z powodu waszej niewiary. Zaprawdę bowiem powiadam wam: Jeśli będziecie mieć wiarę jak ziarno gorczycy, powiecie tej górze: Przenieś się stąd na tamto miejsce, a przeniesie się. I nic nie będzie dla was niemożliwe.

[21]  Lecz ten rodzaj nie wychodzi inaczej, jak tylko przez modlitwę i post.

[22]  A gdy przebywali w Galilei, Jezus powiedział do nich: Syn Człowieczy zostanie wydany w ręce ludzi;

[23]  I zabiją go, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie. I bardzo się zasmucili.

[24]  A gdy przyszli do Kafarnaum, podeszli do Piotra poborcy podatku i zapytali: Czy wasz nauczyciel nie płaci podatku?

[25]  On odpowiedział: Płaci. A gdy wchodził do domu, uprzedził go Jezus, mówiąc: Jak ci się wydaje, Szymonie? Od kogo królowie ziemscy pobierają cło albo podatek? Od swoich synów czy od obcych?

[26]  Piotr mu odpowiedział: Od obcych. I powiedział mu Jezus: A więc synowie są wolni.

[27]  Ale żebyśmy ich nie zgorszyli, idź nad morze, zarzuć wędkę, weź pierwszą złowioną rybę i otwórz jej pyszczek, a znajdziesz statera. Weź go i daj im za mnie i za siebie.