[1] Potem Hiob odpowiedział:
[2] Doprawdy jesteście ludem i wraz z wami zginie mądrość.
[3] Ale ja również mam rozum, jak i wy, i nie jestem od was gorszy. Kto nie zna tych rzeczy?
[4] Jestem pośmiewiskiem dla swojego przyjaciela; ja, który wołam do Boga, a on odpowiada; sprawiedliwy i doskonały jest pośmiewiskiem.
[5] Ten, który jest bliski upadku, to pochodnia wzgardzona w umyśle tego, który żyje w pokoju.
[6] Namioty łupieżców są spokojne i bezpieczni są ci, którzy drażnią Boga, a którym Bóg obficie daje w ręce.
[7] Ale zapytaj zwierząt, a one cię pouczą, i ptaków nieba, a powiedzą tobie.
[8] Albo rozmawiaj z ziemią, a ona cię nauczy, i opowiedzą ci ryby morskie.
[9] Któż spośród nich wszystkich nie wie, że ręka Pana to wykonała?
[10] W jego ręku jest dusza wszelkiej istoty żywej i duch wszelkiego człowieka.
[11] Czy ucho nie bada mowy, a podniebienie nie smakuje pokarmu?
[12] U starców jest mądrość, a w długości dni roztropność.
[13] Ale u niego jest mądrość i siła, u niego rada i roztropność.
[14] Oto on burzy, a nikt nie może odbudować, zamyka człowieka, a nikt nie może otworzyć.
[15] Oto gdy zatrzyma wody, wysychają, gdy je wypuści, wywracają ziemię.
[16] U niego jest moc i mądrość. Do niego należy zwiedziony i zwodziciel.
[17] Pozbawia radców mądrości i sędziów czyni głupcami.
[18] Rozwiązuje więzy królów i przepasuje ich biodra pasem.
[19] Odprowadza złupionych książąt i wywraca mocarzy.
[20] Odbiera mowę prawdomównym i zabiera starcom rozsądek.
[21] Wylewa pogardę na książąt i osłabia siły mocarzy.
[22] On odsłania głębokie rzeczy z ciemności i wyprowadza na światło cień śmierci.
[23] Rozmnaża narody i wytraca je, rozszerza narody i pomniejsza je.
[24] On zabiera serca przełożonym ludu ziemi i sprawia, że błądzą po pustyni bezdrożnej;
[25] I chodzą po omacku w ciemności bez światła, i sprawia, że zataczają się jak pijani.
