[1] Oto Pan opróżni ziemię i spustoszy ją, odmieni jej oblicze i rozproszy jej mieszkańców.
[2] I będzie z ludem jak z kapłanem, ze sługą jak z jego panem, ze służącą jak z jej panią, z kupującym jak ze sprzedającym, z udzielającym pożyczki jak z biorącym jej, z lichwiarzem jak z płacącym lichwę.
[3] Ziemia zostanie całkowicie opróżniona i doszczętnie ograbiona, bo Pan wypowiedział to słowo.
[4] Ziemia płacze i więdnie, świat marnieje i niszczeje, marnieją wyniosłe ludy ziemi.
[5] Ziemia jest splugawiona pod swoimi mieszkańcami; przekroczyli bowiem prawa, zmienili ustawy, złamali wieczne przymierze.
[6] Dlatego przekleństwo pożre ziemię, a jej mieszkańcy zniszczeją. Dlatego mieszkańcy ziemi są przypaleni, a zostało mało ludzi.
[7] Młode wino smuci się, winorośl marnieje, wzdychają wszyscy ludzie wesołego serca.
[8] Ustała wesołość bębnów, skończył się krzyk weselących się, ucichł radosny dźwięk harfy.
[9] Nie będą pić wina wśród pieśni; zgorzknieje mocny napój tym, którzy go piją.
[10] Zburzone jest miasto bezładu. Zamknięty jest każdy dom, tak że wejść nie można.
[11] Na ulicach wołanie o wino; zgasła wszelka radość, a wesołość ziemi odeszła.
[12] W mieście pozostało spustoszenie, a bramy zburzone.
[13] Tak bowiem będzie pośród ziemi, pośród ludu, jak przy otrząsaniu drzewa oliwnego, jak ostatki winogron po winobraniu.
[14] Tamci poniosą swój głos, będą śpiewać dla majestatu Pana, wykrzykną od strony morza.
[15] Dlatego wysławiajcie Pana w dolinach, na wyspach morskich – imię Pana, Boga Izraela.
[16] Od krańców ziemi słyszeliśmy pieśni o chwale sprawiedliwego. Ale ja powiedziałem: Jestem wynędzniały, jestem wynędzniały, biada mi! Zdrajcy zdradzili, tak, bardzo zdradzili zdrajcy.
[17] Strach, dół i sidła na ciebie, mieszkańcu ziemi!
[18] I stanie się, że kto ucieknie przed głosem strachu, wpadnie w dół, a kto wyjdzie z dołu, będzie złapany w sidłach. Otworzą się bowiem upusty w górze i zadrżą fundamenty ziemi.
[19] Ziemia rozpadła się całkowicie, ziemia rozpłynęła się doszczętnie; jest wielce wstrząśnięta.
[20] Ziemia będzie się słaniać jak pijany, będzie chwiać się jak lepianka. Zaciąży na niej jej nieprawość i upadnie, a już nie powstanie.
[21] W tym dniu Pan nawiedzi zastęp wysokich na wysokości, także i królów ziemskich na ziemi.
[22] I będą zgromadzeni jak więźniowie zebrani w ciemnicy, i będą zamknięci w więzieniu, a po wielu dniach zostaną nawiedzeni.
[23] Wtedy księżyc zarumieni się i słońce się zawstydzi, gdy Pan zastępów będzie królować na górze Syjon, w Jerozolimie, i wobec swoich starszych w swej wielkiej chwale.