Pengkhotbah - Pasal 10 Pasal. 10 - Pengkhotbah

bandingkan terjemahan

[1]  Zdechłe muchy zasmradzają i psują olejek aptekarza. Tak samo odrobina głupstwa psuje człowieka poważanego z powodu jego mądrości i sławy.

[2]  Serce mądrego jest po jego prawicy, ale serce głupca po jego lewicy.

[3]  Nawet gdy głupiec idzie drogą, brakuje mu rozumu, i mówi wszystkim, że jest głupcem.

[4]  Jeśli duch władcy powstaje przeciwko tobie, nie opuszczaj swego miejsca, gdyż pokora zapobiega wielkim wykroczeniom.

[5]  Jest zło, które widziałem pod słońcem, to błąd, który pochodzi od władcy:

[6]  Głupota jest wywyższona do wielkiej godności, a bogaci w mądrość siedzą nisko.

[7]  Widziałem sługi na koniach, a książąt idących pieszo jak słudzy.

[8]  Kto kopie dół, sam w niego wpadnie, kto rozwala płot, tego ukąsi wąż.

[9]  Kto przenosi kamienie, porani się nimi, kto rąbie drwa, naraża się na niebezpieczeństwo.

[10]  Jeśli stępi się żelazo, a nie naostrzy się jego ostrza, wtedy trzeba wytężyć siły. Ale lepiej skutkuje mądrość.

[11]  Wąż ukąsi bez zaklęcia, a gaduła nie jest niczym lepszym.

[12]  Słowa z ust mądrego są łaskawe, ale wargi głupca pożerają jego samego.

[13]  Początek słów jego ust to głupota, a koniec jego mowy to wielkie szaleństwo.

[14]  Głupiec wiele mówi, choć człowiek nie wie, co nastąpi. Któż mu oznajmi, co po nim nastanie?

[15]  Głupi męczą się trudem, a nie wiedzą nawet, jak dojść do miasta.

[16]  Biada tobie, ziemio, gdy twoim królem dziecko, a twoi książęta z rana biesiadują.

[17]  Błogosławiona jesteś, ziemio, gdy twój król pochodzi ze szlachetnego rodu, a twoi książęta we właściwym czasie jadają, by się posilić, a nie dla pijaństwa.

[18]  Z powodu lenistwa chyli się dach, a wskutek opieszałości rąk przecieka dom.

[19]  Dla uciechy wyprawia się ucztę i wino rozwesela życie, ale pieniądze umożliwiają wszystko.

[20]  Nawet w swoich myślach nie złorzecz królowi ani w swojej sypialni nie przeklinaj bogatego, bo ptak niebieski zaniesie ten głos, a to, co skrzydlate, rozgłosi sprawę.