[1] Gdy więc Dawid był już stary i syty dni, ustanowił swego syna Salomona królem nad Izraelem.
[2] I zgromadził wszystkich książąt Izraela oraz kapłanów i Lewitów.
[3] Lewitów policzono od trzydziestu lat wzwyż, a ich liczba według głów wynosiła trzydzieści osiem tysięcy.
[4] Spośród nich dwadzieścia cztery tysiące ustanowiono na służbę w domu Pana, a urzędników i sędziów było sześć tysięcy.
[5] Ponadto – cztery tysiące odźwiernych i cztery tysiące chwalących Pana na instrumentach, które sporządziłem – powiedział Dawid – ku uwielbieniu Boga.
[6] Dawid podzielił ich na zmiany według synów Lewiego: Gerszona, Kehata i Merariego.
[7] Z Gerszona byli Ladan i Szimei.
[8] Synowie Ladana: pierwszy Jechiel, potem Zetam i Joel – ci trzej.
[9] Synowie Szimejego: Szelomit, Chaziel i Haran – ci trzej byli naczelnikami rodów Ladana.
[10] A synowie Szimejego: Jachat, Zina, Jeusz i Beria. Ci czterej byli synami Szimejego.
[11] Jachat był pierwszy, a Ziza drugi. Ale Jeusz i Beria nie mieli wielu synów i dlatego zostali policzeni jako jeden ród.
[12] Synowie Kehata: Amram, Ishar, Chebron i Uzziel – czterej.
[13] Synowie Amrama: Aaron i Mojżesz. Lecz Aaron został odłączony, aby poświęcić najświętsze rzeczy, on i jego synowie, aż na wieki – by spalać kadzidło przed Panem, służyć mu i błogosławić w jego imieniu na wieki.
[14] Ale synowie Mojżesza, męża Bożego, zostali zaliczeni do pokolenia Lewiego.
[15] Synowie Mojżesza: Gerszon i Eliezer.
[16] Synowie Gerszona: pierwszy Szebuel.
[17] Synowie Eliezera: pierwszy Rechabiasz. Eliezer nie miał innych synów, ale synowie Rechabiasza bardzo się rozmnożyli.
[18] Synowie Ishara: pierwszy Szelomit.
[19] Synowie Chebrona: pierwszy Jeriasz, drugi Amariasz, trzeci Jachaziel, a czwarty Jekameam.
[20] Synowie Uzziela: pierwszy Mika i drugi Jeszijasz.
[21] Synowie Merariego: Machli i Muszi. Synowie Machliego: Eleazar i Kisz.
[22] I Eleazar umarł, nie mając synów, tylko córki. Pojęli je za żony synowie Kisza, ich bracia.
[23] Synowie Musziego: Machli, Eder i Jeremot – trzej.
[24] To są synowie Lewiego według swych rodów, głów rodzin, policzeni według liczby imion, głowa po głowie, którzy pełnili służbę w domu Pana od lat dwudziestu wzwyż.
[25] Dawid bowiem powiedział: Pan, Bóg Izraela, dał odpoczynek swemu ludowi i będzie mieszkał w Jerozolimie na wieki.
[26] A Lewici już nie będą nosić przybytku ani wszelkich jego naczyń do jego obsługi.
[27] Według ostatnich postanowień Dawida Lewici zostali policzeni od lat dwudziestu wzwyż;
[28] Ich stanowisko bowiem polegało na posługiwaniu synom Aarona w służbie domu Pana: na dziedzińcach, w komnatach, przy oczyszczaniu wszelkich rzeczy poświęconych i przy pracy wokół służby domu Bożego;
[29] I przy chlebie pokładnym, przy mące na ofiarę z pokarmów, przy plackach niekwaszonych, przy tym, co pieczone, i tym, co smażone, i przy wszystkim, co ważone i mierzone.
[30] Mieli stawać każdego poranka, by dziękować Panu i wychwalać go, i tak samo wieczorem;
[31] Ponadto, mieli składać Panu wszelkie całopalenia w każdy szabat, w czasie nowiu księżyca i w uroczyste święta, według liczby wynikającej z ustalonego porządku – ustawicznie przed Panem.
[32] I mieli pełnić straż przy Namiocie Zgromadzenia, straż przy świątyni i straż przy synach Aarona, swych braci, w służbie domu Pana.
