[1] Jeśli więc jest jakieś pocieszenie w Chrystusie, jeśli jakaś pociecha miłości, jeśli jakaś wspólnota Ducha, jeśli jakieś współczucie i miłosierdzie;
[1] ---
[2] Dopełnijcie mojej radości, bądźcie tej samej myśli, mając tę samą miłość, będąc zgodni i jednomyślni;
[2] ---
[3] Nie czyńcie nic z kłótliwości ani z próżnej chwały, lecz w pokorze uważajcie jedni drugich za wyższych od siebie.
[3] ---
[4] Niech każdy dba nie tylko o to, co jego, ale i o to, co innych.
[4] ---
[5] Niech będzie w was takie nastawienie umysłu, jakie też było w Chrystusie Jezusie;
[5] ---
[6] Który, będąc w postaci Boga, nie uważał bycia równym Bogu za grabież;
[6] ---
[7] Lecz ogołocił samego siebie, przyjmując postać sługi i stając się podobny do ludzi;
[7] ---
[8] A z postawy uznany za człowieka, uniżył samego siebie i był posłuszny aż do śmierci, i to śmierci krzyżowej.
[8] ---
[9] Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkie imię;
[9] ---
[10] Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią.
[10] ---
[11] I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca.
[11] ---
[12] Dlatego, moi umiłowani, tak jak zawsze byliście posłuszni, nie tylko w mojej obecności, ale jeszcze bardziej teraz, pod moją nieobecność, z bojaźnią i drżeniem wykonujcie swoje zbawienie.
[12] ---
[13] Bóg bowiem sprawia w was i chęć, i wykonanie według jego upodobania.
[13] ---
[14] Wszystko czyńcie bez szemrania i sporów;
[14] ---
[15] Abyście byli nienagannymi i niewinnymi dziećmi Bożymi, bez zarzutu pośród narodu złego i przewrotnego, wśród którego świecicie jak światła na świecie;
[15] ---
[16] Zachowując słowo życia, abym mógł się chlubić w dniu Chrystusa, że nie na próżno biegłem i nie na próżno pracowałem.
[16] ---
[17] Lecz choćbym został złożony na ofiarę i w posłudze waszej wiary, raduję się i cieszę z wami wszystkimi.
[17] ---
[18] Z tego i wy radujcie się i cieszcie ze mną.
[18] ---
[19] A mam nadzieję w Panu Jezusie, że wkrótce poślę do was Tymoteusza, abym został pocieszony, dowiedziawszy się, co się u was dzieje.
[19] ---
[20] Nie mam bowiem nikogo o równych jemu myślach, który by się szczerze troszczył o wasze sprawy.
[20] ---
[21] Bo wszyscy szukają swego, a nie tego, co jest Jezusa Chrystusa.
[21] ---
[22] Wiecie zaś, że on jest wypróbowany, gdyż jak syn z ojcem, tak on wraz ze mną służył w ewangelii.
[22] ---
[23] Mam więc nadzieję, że poślę go do was, gdy tylko zobaczę, co dalej ze mną będzie.
[23] ---
[24] A mam ufność w Panu, że i sam wkrótce do was przybędę.
[24] ---
[25] Uznałem też za konieczne posłać do was Epafrodyta, mego brata, współpracownika i współbojownika, a waszego wysłannika i sługę w moich potrzebach;
[25] ---
[26] Ponieważ tęsknił za wami wszystkimi i bardzo się smucił, gdyż słyszeliście, że zachorował.
[26] ---
[27] Rzeczywiście bowiem chorował tak, że był bliski śmierci. Lecz Bóg zmiłował się nad nim, a nie tylko nad nim, ale i nade mną, abym nie doznawał smutku za smutkiem.
[27] ---
[28] Dlatego tym pilniej posłałem go, abyście widząc go znowu, ucieszyli się, a ja żebym doznawał mniej smutku.
[28] ---
[29] Przyjmijcie go więc w Panu z całą radością i miejcie takich w poszanowaniu;
[29] ---
[30] Ponieważ dla sprawy Chrystusa bliski był śmierci, narażając swoje życie, aby dopełnić to, czego brakowało w waszej posłudze wobec mnie.
