[1] Niech więc każdy uważa nas za sługi Chrystusa i szafarzy tajemnic Boga.
[1] ---
[2] A od szafarzy wymaga się, aby każdy z nich okazał się wierny.
[2] ---
[3] Mnie jednak najmniej zależy na tym, czy będę przez was sądzony, czy przez sąd ludzki. Nawet sam siebie nie sądzę.
[3] ---
[4] Niczego bowiem w sobie nie dostrzegam, jednak nie jestem przez to usprawiedliwiony, lecz tym, który mnie sądzi, jest Pan.
[4] ---
[5] Dlatego nie sądźcie przed czasem, dopóki nie przyjdzie Pan, który oświetli to, co ukryte w ciemności, i ujawni zamiary serc. Wtedy każdy otrzyma pochwałę od Boga.
[5] ---
[6] To wszystko zaś, bracia, odniosłem do samego siebie i do Apollosa ze względu na was, abyście się nauczyli na naszym przykładzie nie wykraczać ponad to, co jest napisane, żeby jeden nie pysznił się drugim przeciw innemu.
[6] ---
[7] Kto bowiem czyni cię różnym? Cóż masz, czego byś nie otrzymał? A jeśli otrzymałeś, to dlaczego się chlubisz, jakbyś nie otrzymał?
[7] ---
[8] Już jesteście nasyceni, już jesteście bogaci, bez nas królujecie. I obyście królowali, abyśmy i my z wami królowali.
[8] ---
[9] Bo uważam, że Bóg nas, apostołów, wyznaczył jako ostatnich, jakby na śmierć skazanych. Staliśmy się bowiem widowiskiem dla świata, aniołów i ludzi.
[9] ---
[10] My jesteśmy głupi dla Chrystusa, ale wy mądrzy w Chrystusie, my jesteśmy słabi, ale wy mocni, wy szanowani, a my wzgardzeni.
[10] ---
[11] Aż do tej chwili cierpimy głód i pragnienie, jesteśmy nadzy, policzkowani i tułamy się;
[11] ---
[12] I trudzimy się, pracując własnymi rękami. Gdy nas znieważają – błogosławimy, gdy nas prześladują – znosimy;
[12] ---
[13] Gdy nam złorzeczą – modlimy się za nich. Staliśmy się jak śmiecie tego świata, jak odpadki u wszystkich, aż do tej chwili.
[13] ---
[14] Nie piszę tego po to, aby was zawstydzić, ale napominam was jako moje umiłowane dzieci.
[14] ---
[15] Choćbyście bowiem mieli dziesięć tysięcy wychowawców w Chrystusie, to jednak nie macie wielu ojców. Ja bowiem przez ewangelię zrodziłem was w Chrystusie Jezusie.
[15] ---
[16] Proszę was więc, bądźcie moimi naśladowcami.
[16] ---
[17] Dlatego to posłałem do was Tymoteusza, który jest moim umiłowanym synem i wiernym w Panu. On wam przypomni moje drogi w Chrystusie, jak nauczam wszędzie, w każdym kościele.
[17] ---
[18] A niektórzy wbili się w pychę, jakbym nie miał przyjść do was.
[18] ---
[19] Lecz przyjdę do was wkrótce, jeśli Pan zechce, i poznam nie słowa pysznych, ale ich moc.
[19] ---
[20] Królestwo Boże bowiem przejawia się nie w słowie, ale w mocy.
[20] ---
[21] Co chcecie? Czy mam przyjść do was z rózgą, czy z miłością i w duchu łagodności?
