[1] A niektórzy przybysze z Judei nauczali braci: Jeśli nie zostaniecie obrzezani według zwyczaju Mojżesza, nie możecie być zbawieni.
[1] ---
[2] Kiedy doszło do niemałych sporów i zatargów między nimi a Pawłem i Barnabą, postanowili, że Paweł i Barnaba oraz jeszcze kilku z nich pójdą w sprawie tego sporu do apostołów i starszych do Jerozolimy.
[2] ---
[3] Wyprawieni przez kościół, szli przez Fenicję i Samarię, opowiadając o nawróceniu pogan, czym sprawili wielką radość wszystkim braciom.
[3] ---
[4] A gdy przybyli do Jerozolimy, zostali przyjęci przez kościół, apostołów i starszych. I opowiedzieli o wszystkim, czego Bóg przez nich dokonał.
[4] ---
[5] Lecz niektórzy ze stronnictwa faryzeuszy, którzy uwierzyli, powstali i powiedzieli: Trzeba ich obrzezać i nakazać, żeby zachowywali Prawo Mojżesza.
[5] ---
[6] Apostołowie i starsi zebrali się więc, aby rozstrzygnąć tę sprawę.
[6] ---
[7] A gdy był wielki spór o to, Piotr powstał i powiedział do nich: Mężowie bracia, wiecie, że Bóg już dawno wybrał mnie spośród was, aby z moich ust poganie usłyszeli słowa ewangelii i uwierzyli.
[7] ---
[8] A Bóg, który zna serca, wydał im świadectwo, dając im Ducha Świętego, tak samo jak nam.
[8] ---
[9] I nie uczynił żadnej różnicy między nami a nimi, oczyszczając przez wiarę ich serca.
[9] ---
[10] Dlaczego więc teraz wystawiacie Boga na próbę, wkładając na kark uczniów jarzmo, którego ani nasi ojcowie, ani my nie mogliśmy udźwignąć?
[10] ---
[11] Lecz wierzymy, że przez łaskę Pana Jezusa Chrystusa będziemy zbawieni, tak samo i oni.
[11] ---
[12] I całe zgromadzenie umilkło, a potem słuchali Barnaby i Pawła, którzy opowiadali, jak wielkie znaki i cuda Bóg uczynił przez nich wśród pogan.
[12] ---
[13] A gdy i oni umilkli, odezwał się Jakub: Mężowie bracia, posłuchajcie mnie.
[13] ---
[14] Szymon powiedział, jak najpierw Bóg wejrzał na pogan, aby z nich wybrać lud dla swego imienia.
[14] ---
[15] A z tym się zgadzają słowa proroków, jak jest napisane:
[15] ---
[16] Potem powrócę i odbuduję upadły przybytek Dawida; odbuduję jego ruiny i wzniosę go;
[16] ---
[17] Aby ludzie, którzy pozostali, szukali Pana, i wszystkie narody, nad którymi wzywane jest moje imię – mówi Pan, który to wszystko sprawia.
[17] ---
[18] Znane są Bogu od wieków wszystkie jego sprawy.
[18] ---
[19] Dlatego uważam, że nie należy czynić trudności tym spośród pogan, którzy się nawracają do Boga;
[19] ---
[20] Ale napisać im, aby wstrzymywali się od splugawienia bożków, od nierządu, od tego, co uduszone, i od krwi.
[20] ---
[21] Mojżesz bowiem od dawien dawna ma w każdym mieście takich, którzy go głoszą, gdyż w synagogach co szabat czytają go.
[21] ---
[22] Wtedy apostołowie i starsi wraz z całym kościołem uznali za słuszne posłać do Antiochii z Pawłem i Barnabą wybranych spośród siebie ludzi: Judę, zwanego Barsabą, i Sylasa, przodujących wśród braci.
[22] ---
[23] Posłali przez nich takie pismo: Apostołowie, starsi i bracia przesyłają pozdrowienia braciom pochodzącym z pogan, którzy są w Antiochii, Syrii i Cylicji.
[23] ---
[24] Ponieważ słyszeliśmy, że pewni ludzie wyszli od nas i zaniepokoili was słowami, i wzburzyli wasze dusze, mówiąc, że musicie zostać obrzezani i zachowywać prawo, czego im nie przykazaliśmy;
[24] ---
[25] Zgromadzeni jednomyślnie, postanowiliśmy posłać do was wybranych ludzi wraz z naszymi umiłowanymi Barnabą i Pawłem;
[25] ---
[26] Ludźmi, którzy poświęcili swe życie dla imienia naszego Pana Jezusa Chrystusa.
[26] ---
[27] Dlatego posłaliśmy Judę i Sylasa, którzy powtórzą wam ustnie to samo.
[27] ---
[28] Uznał bowiem Duch Święty za słuszne, i my też, nie nakładać na was żadnego ciężaru oprócz tego, co konieczne.
[28] ---
[29] Wstrzymujcie się od ofiar składanych bożkom, od krwi, od tego, co uduszone, i od nierządu. Dobrze uczynicie, jeśli będziecie się tego wystrzegać. Bywajcie zdrowi.
[29] ---
[30] Tak więc oni, będąc odprawieni, przybyli do Antiochii, zwołali zgromadzenie i oddali list.
[30] ---
[31] Gdy go przeczytali, uradowali się z tego pocieszania.
[31] ---
[32] A Juda i Sylas, którzy również byli prorokami, w licznych mowach zachęcali i umacniali braci.
[32] ---
[33] A gdy przebywali tam jakiś czas, zostali odprawieni z życzeniem pokoju od braci do apostołów.
[33] ---
[34] Lecz upodobało się Sylasowi tam pozostać.
[34] ---
[35] Również Paweł i Barnaba przebywali w Antiochii, nauczając i głosząc z wieloma innymi słowo Pana.
[35] ---
[36] Po kilku dniach Paweł powiedział do Barnaby: Wróćmy i odwiedźmy naszych braci we wszystkich miastach, w których głosiliśmy słowo Pańskie, aby zobaczyć, jak się mają.
[36] ---
[37] Barnaba chciał również wziąć ze sobą Jana, zwanego Markiem.
[37] ---
[38] Ale Paweł nie chciał zabrać ze sobą tego, który odszedł od nich w Pamfilii i nie uczestniczył z nimi w tej pracy.
[38] ---
[39] I doszło między nimi do ostrej kłótni, tak że się rozdzielili: Barnaba wziął ze sobą Marka i popłynął na Cypr;
[39] ---
[40] Paweł zaś wybrał sobie Sylasa i wyruszył, polecony przez braci łasce Boga.
[40] ---
[41] I przechodził Syrię i Cylicję, umacniając kościoły.
