[1] Apostołowie i bracia, którzy byli w Judei, usłyszeli, że również poganie przyjęli słowo Boże.
[1] ---
[2] A gdy Piotr przybył do Jerozolimy, spierali się z nim ci, którzy pochodzili z obrzezania;
[2] ---
[3] Mówiąc: Wszedłeś do ludzi nieobrzezanych i jadłeś z nimi.
[3] ---
[4] Wtedy Piotr zaczął po kolei im wyjaśniać:
[4] ---
[5] Będąc w mieście Jafie, modliłem się i w zachwyceniu miałem widzenie – jakiś przedmiot zstępujący, jakby wielkie płótno, za cztery rogi uwiązane i spuszczone z nieba, i dotarło aż do mnie.
[5] ---
[6] Wpatrzywszy się w nie uważnie, przyjrzałem się i zobaczyłem czworonożne zwierzęta ziemskie, bestie, gady i ptaki nieba.
[6] ---
[7] I usłyszałem głos mówiący do mnie: Wstań, Piotrze, zabijaj i jedz.
[7] ---
[8] I odpowiedziałem: Żadną miarą, Panie, bo nigdy niczego pospolitego lub nieczystego nie wziąłem do ust.
[8] ---
[9] Wtedy głos z nieba odezwał się po raz drugi: Tego, co Bóg oczyścił, nie uważaj za nieczyste.
[9] ---
[10] A to się stało trzy razy, po czym to wszystko zostało wciągnięte z powrotem do nieba.
[10] ---
[11] I zaraz trzej mężczyźni posłani do mnie z Cezarei stanęli przed domem, w którym byłem.
[11] ---
[12] I powiedział mi Duch, abym z nimi poszedł bez wahania. Szło też ze mną tych sześciu braci i weszliśmy do domu tego człowieka.
[12] ---
[13] On nam opowiedział, jak ujrzał w swoim domu anioła, który stanął i powiedział do niego: Poślij ludzi do Jafy i przywołaj Szymona, zwanego Piotrem.
[13] ---
[14] On ci powie słowa, przez które będziesz zbawiony, ty i cały twój dom.
[14] ---
[15] A gdy zacząłem mówić, zstąpił na nich Duch Święty, tak jak na nas na początku.
[15] ---
[16] I przypomniałem słowo Pana, gdy powiedział: Jan chrzcił wodą, ale wy będziecie ochrzczeni Duchem Świętym.
[16] ---
[17] Jeśli więc Bóg dał im ten sam dar co nam, którzy uwierzyliśmy w Pana Jezusa Chrystusa, kim ja jestem, abym mógł zabronić Bogu?
[17] ---
[18] A usłyszawszy to, uspokoili się i chwalili Boga, mówiąc: A więc i poganom dał Bóg pokutę ku życiu.
[18] ---
[19] Lecz ci, których rozproszyło prześladowanie, jakie wybuchło z powodu Szczepana, dotarli aż do Fenicji, na Cypr i do Antiochii, nie głosząc słowa Bożego nikomu, tylko Żydom.
[19] ---
[20] A niektórzy z nich, mężczyźni z Cypru i Cyreny, gdy przybyli do Antiochii, mówili do hellenistów, głosząc Pana Jezusa.
[20] ---
[21] I była z nimi ręka Pana, a wielka ich liczba uwierzyła i nawróciła się do Pana.
[21] ---
[22] I wieść o nich dotarła do uszu kościoła, który był w Jerozolimie. I posłano Barnabę aż do Antiochii.
[22] ---
[23] Gdy tam przybył i ujrzał łaskę Boga, uradował się i zachęcał wszystkich, aby zgodnie z postanowieniem serca trwali przy Panu.
[23] ---
[24] Był to bowiem mąż dobry, pełen Ducha Świętego i wiary. I przybyło Panu mnóstwo ludzi.
[24] ---
[25] Potem Barnaba udał się do Tarsu, aby szukać Saula.
[25] ---
[26] A gdy go znalazł, przyprowadził go do Antiochii. Przez cały rok zbierali się z tym kościołem i nauczali wielu ludzi. W Antiochii też po raz pierwszy uczniów nazwano chrześcijanami.
[26] ---
[27] A w tych dniach przybyli z Jerozolimy do Antiochii prorocy.
[27] ---
[28] I jeden z nich, imieniem Agabos, powstał i oznajmił przez Ducha, że w całej ziemi nastanie wielki głód. Nastał on za cesarza Klaudiusza.
[28] ---
[29] Wtedy uczniowie, każdy z nich według swoich możliwości, postanowili posłać pomoc do braci, którzy mieszkali w Judei.
[29] ---
[30] Tak też zrobili, posyłając ją starszym przez ręce Barnaby i Saula.
