^[1]  A tego dnia Jezus wyszedł z domu i usiadł nad brzegiem morza.

^[1]  ---

^[2]  I zebrały się wokół niego wielkie tłumy, dlatego wszedł do łodzi i usiadł, a wszyscy ludzie stali na brzegu.

^[2]  ---

^[3]  I mówił do nich wiele w przypowieściach. I powiedział: Oto siewca wyszedł siać.

^[3]  ---

^[4]  A gdy siał, niektóre ziarna padły przy drodze, przyleciały ptaki i wydziobały je.

^[4]  ---

^[5]  Inne padły na miejsca skaliste, gdzie nie miały wiele ziemi. Zaraz wzeszły, bo ziemia nie była głęboka.

^[5]  ---

^[6]  Lecz gdy wzeszło słońce, zostały spalone, a ponieważ nie miały korzenia, uschły.

^[6]  ---

^[7]  Inne padły między ciernie, a ciernie wyrosły i zagłuszyły je.

^[7]  ---

^[8]  Inne zaś padły na dobrą ziemię i wydały plon, jedne stokrotny, inne sześćdziesięciokrotny, a jeszcze inne trzydziestokrotny.

^[8]  ---

^[9]  Kto ma uszy do słuchania, niech słucha.

^[9]  ---

^[10]  Wtedy uczniowie podeszli i zapytali go: Dlaczego mówisz do nich w przypowieściach?

^[10]  ---

^[11]  A on odpowiedział im: Wam dano poznać tajemnice królestwa niebieskiego, ale im nie jest dane.

^[11]  ---

^[12]  Kto bowiem ma, temu będzie dodane i będzie miał w obfitości, ale kto nie ma, zostanie mu zabrane nawet to, co ma.

^[12]  ---

^[13]  Dlatego mówię do nich w przypowieściach, bo patrzą, a nie widzą, i słuchają, a nie słyszą ani nie rozumieją.

^[13]  ---

^[14]  I spełnia się na nich proroctwo Izajasza, które mówi: Słuchając, będziecie słyszeć, ale nie zrozumiecie i patrząc, będziecie widzieć, ale nie zobaczycie.

^[14]  ---

^[15]  Utyło bowiem serce tego ludu, stępiały ich uszy i zamknęli swe oczy, żeby przypadkiem oczami nie widzieli ani uszami nie słyszeli, a sercem nie zrozumieli i nie nawrócili się, i żebym ich nie uzdrowił.

^[15]  ---

^[16]  Ale błogosławione wasze oczy, bo widzą, i wasze uszy, bo słyszą.

^[16]  ---

^[17]  Bo zaprawdę powiadam wam: Wielu proroków i sprawiedliwych pragnęło widzieć to, co wy widzicie, ale nie zobaczyli, i słyszeć to, co wy słyszycie, ale nie usłyszeli.

^[17]  ---

^[18]  Wysłuchajcie więc przypowieści o siewcy.

^[18]  ---

^[19]  Gdy ktoś słucha słowa o królestwie, a nie rozumie, przychodzi zły i porywa to, co zostało zasiane w jego sercu. To jest ten posiany przy drodze.

^[19]  ---

^[20]  A posiany na miejscach skalistych to ten, który słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje.

^[20]  ---

^[21]  Nie ma jednak w sobie korzenia, lecz trwa do czasu. Gdy bowiem przychodzi ucisk albo prześladowanie z powodu słowa, zaraz się gorszy.

^[21]  ---

^[22]  A posiany między ciernie to ten, który słucha słowa, ale troski tego świata i ułuda bogactwa zagłuszają słowo i staje się on bezowocny.

^[22]  ---

^[23]  A posiany na dobrej ziemi to ten, który słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, inny sześćdziesięciokrotny, a jeszcze inny trzydziestokrotny.

^[23]  ---

^[24]  Podał im też inną przypowieść: Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który zasiał dobre ziarno na swoim polu.

^[24]  ---

^[25]  Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał kąkolu między pszenicę i odszedł.

^[25]  ---

^[26]  A gdy zboże urosło i wydało plon, wtedy ukazał się też kąkol.

^[26]  ---

^[27]  Wówczas słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: Panie, czy nie posiałeś na swoim polu dobrego ziarna? Skąd więc ten kąkol?

^[27]  ---

^[28]  A on im odpowiedział: Nieprzyjaciel to zrobił. I zapytali go słudzy: Czy chcesz, żebyśmy poszli i zebrali go?

^[28]  ---

^[29]  Lecz on odpowiedział: Nie, żebyście przypadkiem, zbierając kąkol, nie wykorzenili razem z nim i pszenicy.

^[29]  ---

^[30]  Pozwólcie obydwu razem rosnąć aż do żniwa, a w czasie żniwa powiem żniwiarzom: Zbierzcie najpierw kąkol i zwiążcie go w snopki na spalenie, pszenicę zaś zgromadźcie w moim spichlerzu.

^[30]  ---

^[31]  Podał im też inną przypowieść: Królestwo niebieskie podobne jest do ziarna gorczycy, które człowiek, wziąwszy, zasiał na swoim polu.

^[31]  ---

^[32]  Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, ale kiedy wyrośnie, jest największe ze wszystkich jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki niebieskie przylatują i gnieżdżą się w jego gałęziach.

^[32]  ---

^[33]  Opowiedział im jeszcze inną przypowieść: Królestwo niebieskie podobne jest do zakwasu, który kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż wszystko się zakwasiło.

^[33]  ---

^[34]  To wszystko mówił Jezus do tłumu w przypowieściach, a bez przypowieści nic do nich nie mówił;

^[34]  ---

^[35]  Aby się wypełniło, co zostało powiedziane przez proroka: Otworzę moje usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata.

^[35]  ---

^[36]  Wtedy Jezus odprawił tłum i przyszedł do domu. Podeszli do niego jego uczniowie i mówili: Wyjaśnij nam przypowieść o kąkolu na polu.

^[36]  ---

^[37]  A on odpowiedział im: Tym, który sieje dobre ziarno, jest Syn Człowieczy.

^[37]  ---

^[38]  Polem jest świat, dobrym ziarnem są synowie królestwa, kąkolem zaś są synowie złego.

^[38]  ---

^[39]  Nieprzyjacielem, który go posiał, jest diabeł, żniwem jest koniec świata, a żniwiarzami są aniołowie.

^[39]  ---

^[40]  Jak więc zbiera się kąkol i spala w ogniu, tak będzie przy końcu tego świata.

^[40]  ---

^[41]  Syn Człowieczy pośle swoich aniołów, a oni zbiorą z jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy popełniają nieprawość;

^[41]  ---

^[42]  I wrzucą ich do pieca ognistego. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

^[42]  ---

^[43]  Wtedy sprawiedliwi będą jaśnieć jak słońce w królestwie swego Ojca. Kto ma uszy do słuchania, niech słucha.

^[43]  ---

^[44]  Ponownie królestwo niebieskie jest podobne do skarbu ukrytego w polu, który człowiek znalazł i ukrył. Uradowany nim poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił to pole.

^[44]  ---

^[45]  Królestwo niebieskie podobne jest też do kupca, który szukał pięknych pereł.

^[45]  ---

^[46]  A znalazłszy jedną bardzo cenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją.

^[46]  ---

^[47]  Królestwo niebieskie podobne jest również do sieci zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju.

^[47]  ---

^[48]  Gdy się napełniła, rybacy wyciągnęli ją na brzeg, a usiadłszy, dobre ryby wybrali do naczyń, a złe wyrzucili.

^[48]  ---

^[49]  Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie i wyłączą złych spośród sprawiedliwych;

^[49]  ---

^[50]  I wrzucą ich do pieca ognistego. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

^[50]  ---

^[51]  Jezus ich zapytał: Zrozumieliście to wszystko? Odpowiedzieli mu: Tak, Panie.

^[51]  ---

^[52]  A on powiedział do nich: Dlatego każdy uczony w Piśmie, który jest pouczony o królestwie niebieskim, podobny jest do gospodarza, który wydobywa ze swego skarbca nowe i stare rzeczy.

^[52]  ---

^[53]  Kiedy Jezus dokończył tych przypowieści, odszedł stamtąd.

^[53]  ---

^[54]  A przyszedłszy w swoje rodzinne strony, nauczał ludzi w ich synagodze, tak że się bardzo zdumiewali i mówili: Skąd on ma tę mądrość i moc?

^[54]  ---

^[55]  Czyż to nie jest syn cieśli? Czyż jego matce nie jest na imię Maria, a jego bracia to Jakub, Józef, Szymon i Juda?

^[55]  ---

^[56]  A jego siostry, czyż wszystkie nie są wśród nas? Skąd więc on ma to wszystko?

^[56]  ---

^[57]  I byli nim zgorszeni. Lecz Jezus powiedział do nich: Nigdzie nie jest prorok bez czci, tylko w swojej ojczyźnie i w swoim domu.

^[57]  ---

^[58]  I nie uczynił tam wielu cudów z powodu ich niewiary.

^[58]  ---