[1] Jak piękne są twoje nogi w sandałach, córko książęca! Linia twoich bioder jest jak klejnot, jak dzieło rąk rzemieślnika.
[1] ---
[2] Twój pępek jest jak okrągła czasza, której nie brakuje napoju. Twój brzuch jest jak stóg pszenicy okolony liliami.
[2] ---
[3] Twoje piersi są jak dwoje sarniąt, bliźniąt.
[3] ---
[4] Twoja szyja jest jak wieża z kości słoniowej; twoje oczy jak sadzawki Cheszbonu przy bramie Bat-Rabbim; twój nos jak wieża Libanu zwrócona w stronę Damaszku.
[4] ---
[5] Twoja głowa na tobie jak Karmel, a włosy twojej głowy jak purpura. Król na twój widok jest jakby przywiązany w swoich krużgankach.
[5] ---
[6] Jakże piękna jesteś i jak miła, o miłości przerozkoszna!
[6] ---
[7] Twój wzrost jest podobny do palmy, a twoje piersi do kiści winogron.
[7] ---
[8] Powiedziałem: Wejdę na palmę i uchwycę się jej gałęzi. Niech twoje piersi będą jak kiście winorośli, a woń twojego oddechu jak zapach jabłek;
[8] ---
[9] Twoje usta jak wyborne wino, które mile spływa po podniebieniu i sprawia, że wargi śpiących mówią.
[9] ---
[10] Ja należę do mojego umiłowanego i do mnie zwraca się jego pożądanie.
[10] ---
[11] Chodź, mój umiłowany, wyjdźmy w pole i przenocujemy we wsiach.
[11] ---
[12] Rankiem wstaniemy i pójdziemy do winnic, zobaczymy, czy kwitnie winorośl, czy otworzyły się już pączki, czy już kwitną granaty. Tam cię obdarzę swoją miłością.
[12] ---
[13] Mandragory wydają swoją woń, a przed naszymi drzwiami są wszelkie wyborne owoce, nowe i stare, które przechowałam dla ciebie, mój umiłowany.
