[1] Lepszy jest ubogi, który postępuje uczciwie, niż człowiek o przewrotnych wargach, który jest głupcem.
[2] Nie jest też dobrze, by dusza nie miała wiedzy, a kto jest prędkich nóg, grzeszy.
[3] Głupota człowieka wypacza jego drogę, a jego serce zapala się gniewem przeciwko Panu.
[4] Bogactwo przyciąga wielu przyjaciół, ale ubogi zostaje odłączony od przyjaciela.
[5] Fałszywy świadek nie uniknie kary, a kto mówi kłamstwa, nie ujdzie.
[6] Wielu uprasza o przychylność dostojnika i każdy jest przyjacielem człowieka hojnego.
[7] Wszyscy bracia ubogiego nienawidzą go, tym bardziej oddalają się od niego jego przyjaciele; ściga ich słowami, ale ich nie ma.
[8] Kto zdobywa rozum, miłuje swoją duszę, a kto strzeże roztropności, znajdzie dobro.
[9] Fałszywy świadek nie uniknie kary, a kto mówi kłamstwa, zginie.
[10] Głupiemu nie przystoi życie w rozkoszach, tym mniej słudze panować nad książętami.
[11] Roztropność człowieka powściąga jego gniew, a jego chwałą jest darować wykroczenie.
[12] Gniew króla jest jak ryk lwa, a jego przychylność jak rosa na trawie.
[13] Głupi syn jest utrapieniem dla swego ojca, a kłótliwa żona jest jak nieustanne kapanie z dachu.
[14] Dom i bogactwo są dziedzictwem po ojcach, ale roztropna żona jest od Pana.
[15] Lenistwo pogrąża w twardym śnie, a leniwa dusza będzie cierpieć głód.
[16] Kto przestrzega przykazania, zachowuje swoją duszę, ale kto gardzi swymi drogami, zginie.
[17] Kto lituje się nad ubogim, pożycza Panu, a on mu odpłaci za jego dobrodziejstwo.
[18] Karz swego syna, dopóki jest nadzieja, i niech twoja dusza mu nie pobłaża z powodu jego płaczu.
[19] Człowiek wielkiego gniewu poniesie karę, a jeśli go uwolnisz, znowu będziesz musiał to zrobić.
[20] Posłuchaj rady i przyjmij pouczenie, abyś był mądry u kresu swych dni.
[21] Wiele jest zamysłów w sercu człowieka, ale rada Pana się ostoi.
[22] Pragnienie człowieka to jego dobroczynność i lepszy jest ubogi niż kłamca.
[23] Bojaźń Pana prowadzi do życia, a kto ją ma, spocznie syty i nie nawiedzi go zło.
[24] Leniwy kryje swą rękę pod pachę i do ust jej nie podnosi.
[25] Uderz szydercę, a prosty będzie roztropniejszy; strofuj rozumnego, a pojmie wiedzę.
[26] Kto trwoni dobra ojca i wypędza matkę, ten jest synem, który przynosi wstyd i hańbę.
[27] Synu mój, przestań słuchać pouczeń, które cię odwodzą od słów rozumnych.
[28] Nikczemny świadek naśmiewa się z sądu, a usta niegodziwych pożerają nieprawość.
[29] Sądy są przygotowane dla szyderców, a razy na grzbiet głupców.
