[1]  Nad rzekami Babilonu, tam siedzieliśmy i płakaliśmy, wspominając Syjon.

[1]  ---

[2]  Na wierzbach tamtej krainy zawiesiliśmy nasze harfy;

[2]  ---

[3]  Bo tam ci, którzy nas wzięli w niewolę, żądali od nas pieśni, a nasi ciemięzcy – radości, mówiąc: Śpiewajcie nam którąś z pieśni Syjonu.

[3]  ---

[4]  Jakże możemy śpiewać pieśń Pana na obcej ziemi?

[4]  ---

[5]  Jeśli zapomnę o tobie, Jeruzalem, niech sama o sobie zapomni moja prawica.

[5]  ---

[6]  Niech mi język przylgnie do podniebienia, jeśli nie będę pamiętał o tobie, jeśli nie postawię Jeruzalem ponad największą moją radość.

[6]  ---

[7]  Pamiętaj, Panie, synów Edomu i dzień Jeruzalem, gdy mówili: Zburzcie, zburzcie je aż do jego fundamentu.

[7]  ---

[8]  O córko Babilonu, i ty będziesz spustoszona. Błogosławiony, kto ci odpłaci za zło, jakie nam uczyniłaś.

[8]  ---

[9]  Błogosławiony, kto schwyci i roztrzaska twe dzieci o skałę.

[9]  ---