^[1]  Oto ci, którzy przyszli do Dawida w Siklag, gdy ukrywał się przed Saulem, synem Kisza. Należeli oni do dzielnych wojowników, którzy wspierali go w walce.

^[1]  ---

^[2]  Byli uzbrojeni w łuki i potrafili prawą i lewą ręką miotać kamieniami i strzelać z łuku, a wywodzili się z braci Saula, z Beniamina.

^[2]  ---

^[3]  Naczelnikiem był Achiezer, potem Joasz, synowie Szemajasza Gibeatczyka, Jezjel i Pelet, synowie Azmaweta, Beraka i Jehu Anatotczyk;

^[3]  ---

^[4]  I Jiszmaja Gibeonita, dzielny wojownik spośród trzydziestu i dowodzący trzydziestoma, Jeremiasz, Jachaziel, Jochanan i Jozabad Gederatyta;

^[4]  ---

^[5]  Eluzaj, Jerimot, Bealiasz, Szemariasz i Szefatiasz Charufita;

^[5]  ---

^[6]  Elkana, Jiszijasz, Azareel, Joezer i Jaszobam – Korachici;

^[6]  ---

^[7]  Joela i Zebadiasz, synowie Jerochama z Gedoru.

^[7]  ---

^[8]  Z pokolenia Gada w warowni na pustyni do Dawida przyłączyli się dzielni wojownicy, żołnierze sprawni w boju, noszący tarczę i dzidę, ich twarze były jak twarze lwów, a byli zwinni jak sarny w górach;

^[8]  ---

^[9]  Ezer pierwszy, Obadiasz drugi, Eliab trzeci;

^[9]  ---

^[10]  Miszmanna czwarty, Jeremiasz piąty;

^[10]  ---

^[11]  Attaj szósty, Eliel siódmy;

^[11]  ---

^[12]  Jochanan ósmy, Elzabad dziewiąty;

^[12]  ---

^[13]  Jeremiasz dziesiąty, Makbanaj jedenasty.

^[13]  ---

^[14]  Wywodzili się oni z synów Gada, dowódcy wojska: najmniejszy był nad stu, a największy – nad tysiącem.

^[14]  ---

^[15]  To są ci, którzy przeszli przez Jordan w pierwszym miesiącu, kiedy wylał na wszystkie brzegi, i zmusili do ucieczki wszystkich mieszkańców dolin na wschód i na zachód.

^[15]  ---

^[16]  Do warowni do Dawida przyszli także niektórzy z synów Beniamina i Judy.

^[16]  ---

^[17]  I Dawid wyszedł naprzeciw nich, i odpowiedział: Jeśli przyszliście do mnie w pokoju, aby mi pomóc, moje serce połączy się z wami. Lecz jeśli przyszliście, aby mnie wydać moim wrogom, choć moje ręce są wolne od nieprawości, niech wejrzy w to Bóg naszych ojców i niech osądzi.

^[17]  ---

^[18]  Wtedy Duch ogarnął Amasaja, naczelnika dowódców, i powiedział: Jesteśmy twoi, Dawidzie, i jesteśmy z tobą, synu Jessego. Pokój, pokój tobie i pokój twoim pomocnikom! Gdyż tobie pomaga twój Bóg. Dawid więc przyjął ich i ustanowił dowódcami oddziałów.

^[18]  ---

^[19]  Z pokolenia Manassesa niektórzy przyłączyli się do Dawida, gdy wyruszył z Filistynami na wojnę przeciwko Saulowi. Lecz nie pomogli im, gdyż książęta Filistynów po naradzie odesłali go, mówiąc: Ten za cenę naszych głów wróci do swego pana Saula.

^[19]  ---

^[20]  Gdy szedł do Siklag, przyłączyli się do niego z Manassesa: Adnach, Jozabad, Jediael, Mikael, Jozabad, Elihu i Silletaj, dowódcy nad tysiącami w pokoleniu Manassesa.

^[20]  ---

^[21]  Oni to pomogli Dawidowi przeciw bandzie, bo byli wszyscy dzielnymi wojownikami i dowódcami wojska.

^[21]  ---

^[22]  W tym czasie dzień za dniem ludzie przybywali do Dawida, aby mu pomagać, aż powstało wielkie wojsko jak wojsko Boże.

^[22]  ---

^[23]  A oto liczba oddziałów gotowych do boju, które przyszły do Dawida w Hebronie, aby przenieść na niego królestwo Saula zgodnie ze słowem Pana.

^[23]  ---

^[24]  Z synów Judy, noszących tarczę i włócznię, sześć tysięcy ośmiuset uzbrojonych do boju.

^[24]  ---

^[25]  Z synów Symeona, dzielnych wojowników na wojnę, siedem tysięcy stu.

^[25]  ---

^[26]  Z synów Lewiego cztery tysiące sześciuset.

^[26]  ---

^[27]  Także Jehojada, przywódca synów Aarona, a z nim trzy tysiące siedmiuset.

^[27]  ---

^[28]  I Sadok, młody, dzielny wojownik wraz z domem swego ojca – dwudziestu dwóch dowódców.

^[28]  ---

^[29]  Z synów Beniamina, braci Saula, trzy tysiące. Dotąd bowiem większość z nich pozostawała w służbie domu Saula.

^[29]  ---

^[30]  Z synów Efraima dwadzieścia tysięcy ośmiuset dzielnych wojowników, ludzi sławnych w domach swych ojców.

^[30]  ---

^[31]  Z połowy pokolenia Manassesa osiemnaście tysięcy, którzy imiennie zostali wyznaczeni, aby przyjść i ustanowić Dawida królem.

^[31]  ---

^[32]  Z synów Issachara, umiejących rozpoznać czasy, tak że wiedzieli, co Izrael ma czynić – dwustu naczelników, a wszyscy ich bracia stawali na ich rozkazy.

^[32]  ---

^[33]  Z pokolenia Zebulona tych, którzy wychodzili na wojnę, wyćwiczonych w walce wszelką bronią wojenną – pięćdziesiąt tysięcy stających w szyku bojowym i niemających dwoistego serca.

^[33]  ---

^[34]  Z pokolenia Neftalego – tysiąc dowódców, a z nimi trzydzieści siedem tysięcy uzbrojonych w tarcze i włócznie.

^[34]  ---

^[35]  Z pokolenia Dana gotowych do boju było dwadzieścia osiem tysięcy sześciuset mężczyzn.

^[35]  ---

^[36]  Z pokolenia Aszera tych, którzy wychodzili na wojnę, wyćwiczonych w walce – czterdzieści tysięcy.

^[36]  ---

^[37]  Z drugiej strony Jordanu z pokolenia Rubena i Gada oraz z połowy pokolenia Manassesa w pełnym uzbrojeniu wojennym – sto dwadzieścia tysięcy mężczyzn.

^[37]  ---

^[38]  Ci wszyscy wojownicy, którzy stawali w szyku bojowym, całym sercem przyszli do Hebronu, aby ustanowić Dawida królem nad całym Izraelem. Również i cała reszta Izraela była jednomyślna w tym, aby ustanowić Dawida królem.

^[38]  ---

^[39]  I byli tam z Dawidem przez trzy dni, jedząc i pijąc, gdyż ich bracia przygotowali to dla nich.

^[39]  ---

^[40]  Również ci, którzy byli w ich pobliżu, aż po Issachara i Zebulona, i Neftalego, przynosili żywność na osłach, na wielbłądach, na mułach i na wołach: potrawy, mąkę, figi, rodzynki, wino, oliwę oraz woły i owce w wielkiej ilości, bo zapanowała radość w Izraelu.

^[40]  ---