Johannesevangelium - Kapitel 2 Kap. 2 - Johannesevangelium

^[1]  A trzeciego dnia odbywało się wesele w Kanie Galilejskiej i była tam matka Jezusa.

^[2]  Zaproszono na to wesele także Jezusa i jego uczniów.

^[3]  A gdy zabrakło wina, matka Jezusa powiedziała do niego: Nie mają wina.

^[4]  Jezus jej odpowiedział: Co ja mam z tobą, kobieto? Jeszcze nie nadeszła moja godzina.

^[5]  Jego matka powiedziała do sług: Zróbcie wszystko, co wam powie.

^[6]  A było tam sześć stągwi kamiennych, postawionych według żydowskiego zwyczaju oczyszczenia, mieszczących każda dwa albo trzy wiadra.

^[7]  Jezus im powiedział: Napełnijcie te stągwie wodą. I napełnili je aż po brzegi.

^[8]  Wtedy powiedział do nich: Zaczerpnijcie teraz i zanieście przełożonemu wesela. I zanieśli.

^[9]  A gdy przełożony wesela skosztował wody, która stała się winem (a nie wiedział, skąd pochodziło, lecz słudzy, którzy zaczerpnęli wody, wiedzieli), zawołał oblubieńca.

^[10]  I powiedział do niego: Każdy człowiek najpierw podaje dobre wino, a gdy sobie podpiją, wtedy gorsze. A ty dobre wino zachowałeś aż do tej pory.

^[11]  Taki początek cudów uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej i objawił swoją chwałę, i uwierzyli w niego jego uczniowie.

^[12]  Potem on, jego matka, jego bracia i jego uczniowie poszli do Kafarnaum i mieszkali tam kilka dni.

^[13]  A ponieważ zbliżała się Pascha żydowska, Jezus poszedł do Jerozolimy.

^[14]  I zastał w świątyni sprzedających woły, owce i gołębie oraz tych, którzy siedzieli i wymieniali pieniądze.

^[15]  A zrobiwszy bicz z powrozków, wypędził wszystkich ze świątyni, także owce i woły, rozsypał pieniądze wymieniających i poprzewracał stoły.

^[16]  A do sprzedających gołębie powiedział: Wynieście to stąd, a nie róbcie z domu mego Ojca domu kupieckiego.

^[17]  I przypomnieli sobie jego uczniowie, że jest napisane: Gorliwość o twój dom zżarła mnie.

^[18]  Wtedy Żydzi zapytali: Jaki nam znak pokażesz, skoro to czynisz?

^[19]  Odpowiedział im Jezus: Zburzcie tę świątynię, a w trzy dni ją wzniosę.

^[20]  Wtedy Żydzi powiedzieli: Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a ty ją w trzy dni wzniesiesz?

^[21]  Ale on mówił o świątyni swego ciała.

^[22]  Gdy więc zmartwychwstał, jego uczniowie przypomnieli sobie, że im to powiedział, i uwierzyli Pismu i słowu, które wypowiedział Jezus.

^[23]  A gdy był w Jerozolimie podczas Paschy w święto, wielu uwierzyło w jego imię, widząc cuda, które czynił.

^[24]  Ale Jezus nie powierzał im samego siebie, bo on znał wszystkich;

^[25]  I nie potrzebował, aby mu ktoś dawał świadectwo o człowieku. On bowiem wiedział, co było w człowieku.