Johannesevangelium - Kapitel 17 Kap. 17 - Johannesevangelium

^[1]  To powiedziawszy, Jezus podniósł swoje oczy ku niebu i rzekł: Ojcze, nadeszła godzina. Uwielbij swego Syna, aby też twój Syn uwielbił ciebie;

^[2]  Jak mu dałeś władzę nad wszelkim ciałem, aby dał życie wieczne tym wszystkim, których mu dałeś.

^[3]  A to jest życie wieczne, aby poznali ciebie, jedynego prawdziwego Boga i tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa.

^[4]  Ja uwielbiłem ciebie na ziemi i dokończyłem dzieła, które mi dałeś do wykonania.

^[5]  A teraz ty, Ojcze, uwielbij mnie u siebie tą chwałą, którą miałem u ciebie, zanim powstał świat.

^[6]  Objawiłem twoje imię ludziom, których mi dałeś ze świata. Twoimi byli i dałeś mi ich, a oni zachowali twoje słowa.

^[7]  A teraz poznali, że wszystko, co mi dałeś, pochodzi od ciebie.

^[8]  Dałem im bowiem słowa, które mi dałeś, a oni je przyjęli i prawdziwie poznali, że wyszedłem od ciebie, i uwierzyli, że ty mnie posłałeś.

^[9]  Ja proszę za nimi. Nie proszę za światem, ale za tymi, których mi dałeś, bo są twoi.

^[10]  I wszystko moje jest twoje, a twoje jest moje i jestem uwielbiony w nich.

^[11]  A nie jestem już na świecie, ale oni są na świecie, a ja idę do ciebie. Ojcze święty, zachowaj w twoim imieniu tych, których mi dałeś, aby byli jedno jak i my.

^[12]  Gdy byłem z nimi na świecie, ja zachowywałem ich w twoim imieniu. Strzegłem tych, których mi dałeś, i żaden z nich nie zginął prócz syna zatracenia, żeby się wypełniło Pismo.

^[13]  Ale teraz idę do ciebie i mówię to na świecie, aby mieli w sobie moją radość w pełni.

^[14]  Ja dałem im twoje słowo, a świat ich znienawidził, bo nie są ze świata, jak i ja nie jestem ze świata.

^[15]  Nie proszę, abyś zabrał ich ze świata, ale abyś zachował ich od złego.

^[16]  Nie są ze świata, jak i ja nie jestem ze świata.

^[17]  Uświęć ich w twojej prawdzie. Twoje słowo jest prawdą.

^[18]  Jak ty posłałeś mnie na świat, tak i ja posłałem ich na świat.

^[19]  A ja za nich uświęcam samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie.

^[20]  A nie tylko za nimi proszę, lecz i za tymi, którzy przez ich słowo uwierzą we mnie;

^[21]  Aby wszyscy byli jedno, jak ty, Ojcze, we mnie, a ja w tobie, aby i oni byli w nas jedno, aby świat uwierzył, że ty mnie posłałeś.

^[22]  I dałem im tę chwałę, którą mi dałeś, aby byli jedno, jak my jesteśmy jedno.

^[23]  Ja w nich, a ty we mnie, aby byli doskonali w jedno, żeby świat poznał, że ty mnie posłałeś i że umiłowałeś ich, jak i mnie umiłowałeś.

^[24]  Ojcze, chcę, aby ci, których mi dałeś, byli ze mną tam, gdzie ja jestem, aby oglądali moją chwałę, którą mi dałeś, ponieważ umiłowałeś mnie przed założeniem świata.

^[25]  Ojcze sprawiedliwy, świat ciebie nie poznał, ale ja cię poznałem i oni poznali, że ty mnie posłałeś.

^[26]  Objawiłem im twoje imię i jeszcze objawię, aby miłość, którą mnie umiłowałeś, była w nich i ja w nich.