[1] Patrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec, że zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi. Dlatego świat nas nie zna, bo jego nie zna.
[1] ---
[2] Umiłowani, teraz jesteśmy dziećmi Bożymi, ale jeszcze się nie objawiło, czym będziemy. Wiemy jednak, że gdy on się objawi, będziemy podobni do niego, gdyż ujrzymy go takim, jakim jest.
[2] ---
[3] A każdy, kto pokłada w nim tę nadzieję, oczyszcza się, jak i on jest czysty.
[3] ---
[4] Każdy, kto popełnia grzech, przekracza też prawo, ponieważ grzech jest przekroczeniem prawa.
[4] ---
[5] A wiecie, że on się objawił, aby zgładzić nasze grzechy, a w nim nie ma grzechu.
[5] ---
[6] Każdy więc, kto w nim trwa, nie grzeszy. Każdy, kto grzeszy, nie widział go ani go nie poznał.
[6] ---
[7] Dzieci, niech was nikt nie zwodzi. Kto czyni sprawiedliwość, jest sprawiedliwy, tak jak i on jest sprawiedliwy.
[7] ---
[8] Kto popełnia grzech, jest z diabła, gdyż diabeł od początku grzeszy. Po to objawił się Syn Boży, aby zniszczyć dzieła diabła.
[8] ---
[9] Każdy, kto się narodził z Boga, nie popełnia grzechu, bo jego nasienie w nim pozostaje i nie może grzeszyć, gdyż narodził się z Boga.
[9] ---
[10] Po tym poznaje się dzieci Boże i dzieci diabła: Każdy, kto nie czyni sprawiedliwości, nie jest z Boga, jak i ten, kto nie miłuje swego brata.
[10] ---
[11] To jest przesłanie, które słyszeliście od początku, że mamy się wzajemnie miłować.
[11] ---
[12] Nie jak Kain, który pochodził od złego i zabił swego brata. A dlaczego go zabił? Bo jego uczynki były złe, a jego brata sprawiedliwe.
[12] ---
[13] Nie dziwcie się, moi bracia, jeśli świat was nienawidzi.
[13] ---
[14] My wiemy, że przeszliśmy ze śmierci do życia, bo miłujemy braci. Kto nie miłuje brata, pozostaje w śmierci.
[14] ---
[15] Każdy, kto nienawidzi swego brata, jest mordercą, a wiecie, że żaden morderca nie ma życia wiecznego zostającego w sobie.
[15] ---
[16] Po tym poznaliśmy miłość Boga, że on oddał za nas swoje życie. My również powinniśmy oddawać życie za braci.
[16] ---
[17] A kto miałby majętność tego świata i widziałby swego brata w potrzebie, a zamknąłby przed nim swoje serce, jakże może mieszkać w nim miłość Boga?
[17] ---
[18] Moje dzieci, nie miłujmy słowem ani językiem, ale uczynkiem i prawdą.
[18] ---
[19] Po tym poznamy, że jesteśmy z prawdy i uspokoimy przed nim nasze serca.
[19] ---
[20] Bo jeśli nasze serce nas potępia, Bóg jest większy niż nasze serce i wie wszystko.
[20] ---
[21] Umiłowani, jeśli nasze serce nas nie potępia, mamy ufność ku Bogu;
[21] ---
[22] I o cokolwiek prosimy, otrzymujemy od niego, bo zachowujemy jego przykazania i robimy to, co miłe w jego oczach.
[22] ---
[23] A to jest jego przykazanie, abyśmy wierzyli w imię jego Syna, Jezusa Chrystusa, i miłowali się wzajemnie, jak nam przykazał.
[23] ---
[24] Bo kto zachowuje jego przykazania, mieszka w nim, a on w nim. A wiemy, że w nas mieszka, przez Ducha, którego nam dał.
