[1] Paweł, więzień Chrystusa Jezusa, i Tymoteusz, brat, do umiłowanego Filemona, naszego współpracownika;
[2] Do naszej umiłowanej Apfii, do Archipa, naszego współbojownika i do kościoła, który jest w twoim domu.
[3] Łaska wam i pokój od Boga, naszego Ojca, i Pana Jezusa Chrystusa.
[4] Dziękuję mojemu Bogu, zawsze wzmiankę czyniąc o tobie w moich modlitwach;
[5] Słysząc o twojej miłości i wierze, którą masz względem Pana Jezusa i względem wszystkich świętych;
[6] Modlę się, aby udzielenie twojej wiary doprowadziło do poznania wszelkiego dobra, które jest w was przez Chrystusa Jezusa.
[7] Mamy bowiem wielką radość i pociechę z powodu twojej miłości, bracie, gdyż przez ciebie serca świętych zostały pokrzepione.
[8] Dlatego, chociaż mogę śmiało w Chrystusie nakazać ci, co należy czynić;
[9] To jednak ze względu na miłość raczej proszę, będąc tym, kim jestem – Pawłem, starcem, a teraz i więźniem Jezusa Chrystusa;
[10] Proszę cię za moim synem, Onezymem, którego zrodziłem w moich więzach;
[11] Który niegdyś był dla ciebie nieużyteczny, ale teraz dla ciebie i dla mnie jest bardzo użyteczny.
[12] Jego odsyłam, przyjmij go więc jak moje serce.
[13] Zamierzałem go przy sobie zatrzymać, aby zamiast ciebie posługiwał mi w więzach ewangelii.
[14] Lecz bez twojej zgody nie chciałem nic czynić, aby twój dobry uczynek nie był jakby z przymusu, ale z własnej woli.
[15] Może bowiem dlatego oddalił się na chwilę od ciebie, abyś go odzyskał na zawsze;
[16] Już nie jako sługę, lecz więcej niż sługę, jako brata umiłowanego, zwłaszcza dla mnie, a tym bardziej dla ciebie, i w ciele, i w Panu.
[17] Jeżeli więc masz mnie za przyjaciela, przyjmij go jak mnie.
[18] A jeśli wyrządził ci jakąś szkodę albo jest ci coś winien, policz to na mój rachunek.
[19] Ja, Paweł, napisałem własnoręcznie, ja zapłacę, by nie mówić już o tym, że jesteś mi winien samego siebie.
[20] Tak, bracie, niech ja dzięki tobie doznam radości w Panu, pokrzep moje serce w Panu.
[21] Napisałem ci, będąc pewny twego posłuszeństwa, wiedząc, że uczynisz nawet więcej, niż mówię.
[22] A zarazem przygotuj mi też gościnę; mam bowiem ufność, że dzięki waszym modlitwom będę wam oddany.
[23] Pozdrawiają cię Epafras, mój współwięzień w Chrystusie Jezusie;
[24] Marek, Arystarch, Demas, Łukasz – moi współpracownicy.
[25] Łaska naszego Pana Jezusa Chrystusa niech będzie z waszym duchem. Amen. List do Filemona napisany z Rzymu przez Onezyma, sługę.
