[1] Przypominaj im, aby zwierzchnościom i władzom byli poddani i posłuszni, gotowi do każdego dobrego uczynku;
[1] ---
[2] Nikomu nie ubliżali, nie byli kłótliwi, ale uprzejmi, okazujący wszelką łagodność wobec wszystkich ludzi.
[2] ---
[3] Niegdyś bowiem i my byliśmy głupi, oporni, błądzący, służący rozmaitym pożądliwościom i rozkoszom, żyjący w złośliwości i zazdrości, znienawidzeni i nienawidzący jedni drugich.
[3] ---
[4] Lecz gdy się objawiła dobroć i miłość Boga, naszego Zbawiciela, względem ludzi;
[4] ---
[5] Nie z uczynków sprawiedliwości, które my spełniliśmy, ale według swego miłosierdzia zbawił nas przez obmycie odrodzenia i odnowienie Ducha Świętego;
[5] ---
[6] Którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela;
[6] ---
[7] Abyśmy, usprawiedliwieni jego łaską, stali się dziedzicami zgodnie z nadzieją życia wiecznego.
[7] ---
[8] Wiarygodne to słowo i chcę, abyś o tym zapewniał, żeby ci, którzy uwierzyli Bogu, zabiegali o celowanie w dobrych uczynkach. Jest to dobre i pożyteczne dla ludzi.
[8] ---
[9] Unikaj zaś głupich dociekań, rodowodów, sporów i kłótni o prawo; są bowiem nieużyteczne i próżne.
[9] ---
[10] Heretyka po pierwszym i drugim upomnieniu unikaj;
[10] ---
[11] Wiedząc, że taki człowiek jest przewrotny i grzeszy, i sam siebie osądza.
[11] ---
[12] Gdy poślę do ciebie Artemasa lub Tychika, staraj się przybyć do mnie do Nikopolis, bo tam postanowiłem spędzić zimę.
[12] ---
[13] Zenasa, uczonego w prawie, i Apollosa starannie wypraw, aby im niczego nie brakowało.
[13] ---
[14] A niech i nasi uczą się przodować w dobrych uczynkach, gdzie tego potrzeba, żeby nie byli bezowocni.
[14] ---
[15] Pozdrawiają cię wszyscy, którzy są ze mną. Pozdrów tych, którzy nas miłują w wierze. Łaska niech będzie z wami wszystkimi. Amen. List do Tytusa, który był pierwszym biskupem kościoła na Krecie, napisany z Nikopolis, miasta Macedonii.
