^[1]  A gdy ustały rozruchy, Paweł przywołał uczniów, pożegnał się z nimi i wyruszył do Macedonii.

^[1]  ---

^[2]  Przeszedł tamte okolice, udzielając wielu napomnień. Potem przybył do Grecji.

^[2]  ---

^[3]  Kiedy po trzymiesięcznym pobycie zamierzał odpłynąć do Syrii, Żydzi urządzili na niego zasadzkę, więc postanowił powrócić przez Macedonię.

^[3]  ---

^[4]  Razem z nim do Azji wyruszyli Sopater z Berei, z Tesaloniczan Arystarch i Sekundus, i Gajus z Derbe, i Tymoteusz, a z Azji Tychikus i Trofim.

^[4]  ---

^[5]  Ci poszli pierwsi i czekali na nas w Troadzie.

^[5]  ---

^[6]  My zaś po święcie Przaśników odpłynęliśmy z Filippi i po pięciu dniach przybyliśmy do nich do Troady, gdzie spędziliśmy siedem dni.

^[6]  ---

^[7]  A pierwszego dnia po szabacie, gdy uczniowie zebrali się na łamanie chleba, Paweł, który miał nazajutrz odjechać, przemawiał do nich i przeciągnął mowę aż do północy.

^[7]  ---

^[8]  A w sali na piętrze, w której byli zebrani, paliło się wiele lamp.

^[8]  ---

^[9]  Pewien młodzieniec, imieniem Eutych, siedział w oknie pogrążony w głębokim śnie. Kiedy Paweł długo przemawiał, zmorzony snem spadł z trzeciego piętra na dół. Gdy go podniesiono, był martwy.

^[9]  ---

^[10]  Paweł zszedł na dół, przypadł do niego, objął go i powiedział: Nie bójcie się, bo jest w nim życie.

^[10]  ---

^[11]  Wrócił na górę, łamał chleb i jadł, a głosił im długo, aż do świtu. Potem ruszył w drogę.

^[11]  ---

^[12]  I przyprowadzili młodzieńca żywego, i byli wielce pocieszeni.

^[12]  ---

^[13]  My zaś, wsiadłszy wcześniej na statek, popłynęliśmy do Assos, skąd mieliśmy zabrać Pawła. Tak bowiem postanowił, sam chcąc iść pieszo.

^[13]  ---

^[14]  Kiedy spotkał się z nami w Assos, zabraliśmy go i przybyliśmy do Mityleny.

^[14]  ---

^[15]  Odpłynąwszy stamtąd, nazajutrz znaleźliśmy się naprzeciw Chios, a następnego dnia przypłynęliśmy do Samos. Przenocowaliśmy w Trogillium, a dzień później dotarliśmy do Miletu;

^[15]  ---

^[16]  Gdyż Paweł postanowił ominąć Efez, żeby nie spędzić czasu w Azji. Spieszył się bowiem, aby, jeśli to możliwe, być na dzień Pięćdziesiątnicy w Jerozolimie.

^[16]  ---

^[17]  Z Miletu posłał do Efezu, wzywając do siebie starszych kościoła.

^[17]  ---

^[18]  A gdy przybyli do niego, powiedział: Wy wiecie, jaki byłem przez cały czas wśród was od pierwszego dnia, kiedy przybyłem do Azji;

^[18]  ---

^[19]  Jak służyłem Panu z całą pokorą wśród wielu łez i doświadczeń, które mnie spotykały z powodu zasadzek Żydów;

^[19]  ---

^[20]  Jak nie uchylałem się od niczego, co pożyteczne, od przemawiania i nauczania was publicznie i po domach;

^[20]  ---

^[21]  Oświadczając zarówno Żydom, jak i Grekom o pokucie wobec Boga i o wierze w naszego Pana Jezusa Chrystusa.

^[21]  ---

^[22]  A teraz, związany w duchu, idę do Jerozolimy, nie wiedząc, co mnie tam spotka.

^[22]  ---

^[23]  Wiem tylko, że Duch Święty poświadcza w każdym mieście, iż czekają mnie więzy i utrapienia.

^[23]  ---

^[24]  Lecz ja o to nie dbam, a moje życie nie jest mi tak drogie, bylebym tylko z radością dokończył mój bieg i posługę, którą otrzymałem od Pana Jezusa, by dać świadectwo o ewangelii łaski Bożej.

^[24]  ---

^[25]  A teraz wiem, że wy wszyscy, wśród których przebywałem, głosząc królestwo Boże, już więcej nie zobaczycie mojej twarzy.

^[25]  ---

^[26]  Dlatego oświadczam wam dzisiaj, że nie jestem winien niczyjej krwi.

^[26]  ---

^[27]  Nie uchylałem się bowiem od zwiastowania wam całej rady Bożej.

^[27]  ---

^[28]  Uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym was Duch Święty ustanowił biskupami, abyście paśli kościół Boga, który on nabył własną krwią.

^[28]  ---

^[29]  Gdyż wiem, że po moim odejściu wejdą między was wilki drapieżne, które nie będą oszczędzać stada.

^[29]  ---

^[30]  Także spośród was samych powstaną ludzie mówiący rzeczy przewrotne, aby pociągnąć za sobą uczniów.

^[30]  ---

^[31]  Dlatego czuwajcie, pamiętając, że przez trzy lata we dnie i w nocy nie przestawałem ze łzami napominać każdego z was.

^[31]  ---

^[32]  A teraz, bracia, polecam was Bogu i słowu jego łaski, które może zbudować was i dać wam dziedzictwo wśród wszystkich, którzy są uświęceni.

^[32]  ---

^[33]  Nie pożądałem srebra, złota ani szaty niczyjej.

^[33]  ---

^[34]  Przeciwnie, sami wiecie, że te ręce służyły zaspokajaniu potrzeb moich i tych, którzy są ze mną.

^[34]  ---

^[35]  We wszystkim wam pokazałem, że tak pracując, musimy wspierać słabych i pamiętać o słowach Pana Jezusa, który powiedział: Bardziej błogosławioną rzeczą jest dawać niż brać.

^[35]  ---

^[36]  Po tych słowach ukląkł i modlił się z nimi wszystkimi.

^[36]  ---

^[37]  Wtedy wszyscy wybuchnęli wielkim płaczem i rzucając się Pawłowi na szyję, całowali go;

^[37]  ---

^[38]  Smucąc się najbardziej z powodu tych słów, które im powiedział, że już więcej nie zobaczą jego twarzy. I odprowadzili go na statek.

^[38]  ---