^[1]  A gdy nadszedł dzień Pięćdziesiątnicy, wszyscy byli jednomyślnie na tym samym miejscu.

^[1]  ---

^[2]  Nagle powstał odgłos z nieba, jakby uderzenie gwałtownego wiatru, i wypełnił cały dom, w którym siedzieli.

^[2]  ---

^[3]  Ukazały się im rozdzielone języki jakby z ognia, które spoczęły na każdym z nich.

^[3]  ---

^[4]  I wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym, i zaczęli mówić innymi językami, tak jak im Duch pozwalał mówić.

^[4]  ---

^[5]  A przebywali w Jerozolimie Żydzi, mężczyźni pobożni, ze wszystkich narodów pod niebem.

^[5]  ---

^[6]  A kiedy powstał ten szum, zeszło się mnóstwo ludzi i zdumieli się, bo każdy z nich słyszał ich mówiących w jego własnym języku.

^[6]  ---

^[7]  I pytali się nawzajem zdziwieni i pełni zdumienia: Czy ci wszyscy, którzy mówią, nie są Galilejczykami?

^[7]  ---

^[8]  Jak to jest, że każdy z nas słyszy swój własny język ojczysty?

^[8]  ---

^[9]  Partowie, Medowie, Elamici i ci, którzy mieszkają w Mezopotamii, Judei, Kapadocji, w Poncie i Azji;

^[9]  ---

^[10]  We Frygii, w Pamfilii, Egipcie i w częściach Libii, które leżą obok Cyreny, a także przybysze z Rzymu, zarówno Żydzi, jak i prozelici;

^[10]  ---

^[11]  Kreteńczycy i Arabowie – słyszymy ich głoszących w naszych językach wielkie dzieła Boże.

^[11]  ---

^[12]  I zdumiewali się wszyscy, i dziwili, mówiąc jeden do drugiego: Co to ma znaczyć?

^[12]  ---

^[13]  Lecz inni naśmiewali się i mówili: Upili się młodym winem.

^[13]  ---

^[14]  Wtedy stanął Piotr z jedenastoma, podniósł swój głos i przemówił do nich: Mężowie z Judei i wszyscy, którzy mieszkacie w Jerozolimie, przyjmijcie do wiadomości i posłuchajcie uważnie moich słów.

^[14]  ---

^[15]  Oni bowiem nie są pijani, jak sądzicie, bo jest dopiero trzecia godzina dnia.

^[15]  ---

^[16]  Ale to jest to, co zostało przepowiedziane przez proroka Joela:

^[16]  ---

^[17]  I stanie się w ostatecznych dniach – mówi Bóg – że wyleję z mego Ducha na wszelkie ciało i będą prorokować wasi synowie i córki, wasi młodzieńcy będą mieć widzenia, a starcy będą śnić sny.

^[17]  ---

^[18]  Nawet na moje sługi i służebnice wyleję w tych dniach z mego Ducha i będą prorokować.

^[18]  ---

^[19]  I ukażę cuda na niebie w górze i znaki na ziemi na dole, krew, ogień i kłęby dymu.

^[19]  ---

^[20]  Słońce zamieni się w ciemność, a księżyc w krew, zanim nadejdzie ten dzień Pański, wielki i okazały.

^[20]  ---

^[21]  I stanie się, że każdy, kto wezwie imienia Pana, będzie zbawiony.

^[21]  ---

^[22]  Mężowie izraelscy, słuchajcie tych słów: Jezusa z Nazaretu, męża potwierdzonego przez Boga wśród was mocami, cudami i znakami, których Bóg dokonał przez niego wśród was, o czym sami wiecie;

^[22]  ---

^[23]  Wydanego zgodnie z powziętym postanowieniem Boga oraz tym, co przedtem wiedział, wzięliście i rękami bezbożników ukrzyżowaliście i zabiliście.

^[23]  ---

^[24]  Jego to Bóg wskrzesił, uwolniwszy od boleści śmierci, bo było niemożliwe, aby ta mogła go zatrzymać.

^[24]  ---

^[25]  Dawid bowiem mówi o nim: Patrzyłem na Pana zawsze przed moim obliczem, bo jest po mojej prawicy, żebym się nie zachwiał.

^[25]  ---

^[26]  Dlatego rozweseliło się moje serce i rozradował się mój język, a także moje ciało będzie spoczywać w nadziei.

^[26]  ---

^[27]  Nie zostawisz bowiem mojej duszy w piekle i nie dasz swojemu Świętemu doznać zniszczenia.

^[27]  ---

^[28]  Dałeś mi poznać drogi życia, a twoje oblicze napełni mnie radością.

^[28]  ---

^[29]  Mężowie bracia, mogę swobodnie mówić do was o patriarsze Dawidzie, że umarł i został pogrzebany, a jego grobowiec znajduje się u nas aż do dziś.

^[29]  ---

^[30]  Będąc więc prorokiem i wiedząc, że Bóg zaręczył mu przysięgą, iż z owocu jego bioder, według ciała, wzbudzi Chrystusa i posadzi na jego tronie;

^[30]  ---

^[31]  Przepowiadał to i mówił o zmartwychwstaniu Chrystusa, że jego dusza nie pozostanie w piekle, a jego ciało nie dozna zniszczenia.

^[31]  ---

^[32]  Tego to Jezusa wskrzesił Bóg, czego my wszyscy jesteśmy świadkami.

^[32]  ---

^[33]  Będąc więc wywyższony prawicą Boga, otrzymał od Ojca obietnicę Ducha Świętego i wylał to, co wy teraz widzicie i słyszycie.

^[33]  ---

^[34]  Dawid bowiem nie wstąpił do nieba, a jednak sam mówi: Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy;

^[34]  ---

^[35]  Aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy.

^[35]  ---

^[36]  Niech więc cały dom Izraela wie z pewnością, że tego Jezusa, którego wy ukrzyżowaliście, Bóg uczynił i Panem, i Chrystusem.

^[36]  ---

^[37]  A słysząc to, przerazili się do głębi serca i zapytali Piotra i pozostałych apostołów: Co mamy robić, mężowie bracia?

^[37]  ---

^[38]  Wtedy Piotr powiedział do nich: Pokutujcie i niech każdy z was ochrzci się w imię Jezusa Chrystusa na przebaczenie grzechów, a otrzymacie dar Ducha Świętego.

^[38]  ---

^[39]  Obietnica ta bowiem dotyczy was, waszych dzieci i wszystkich, którzy są daleko, każdego, kogo powoła Pan, nasz Bóg.

^[39]  ---

^[40]  W wielu też innych słowach dawał świadectwo i napominał ich: Ratujcie się od tego przewrotnego pokolenia.

^[40]  ---

^[41]  Ci więc, którzy chętnie przyjęli jego słowa, zostali ochrzczeni. I przyłączyło się tego dnia około trzech tysięcy dusz.

^[41]  ---

^[42]  Trwali oni w nauce apostołów, w społeczności, w łamaniu chleba i w modlitwach.

^[42]  ---

^[43]  I strach ogarnął każdą duszę, gdyż wiele znaków i cudów działo się przez apostołów.

^[43]  ---

^[44]  A wszyscy, którzy uwierzyli, byli razem i wszystko mieli wspólne.

^[44]  ---

^[45]  Sprzedawali posiadłości i dobra i rozdzielali je wszystkim według potrzeb.

^[45]  ---

^[46]  Każdego dnia trwali zgodnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, przyjmowali pokarm z radością i w prostocie serca;

^[46]  ---

^[47]  Chwaląc Boga i ciesząc się przychylnością wszystkich ludzi. A Pan dodawał kościołowi każdego dnia tych, którzy mieli być zbawieni.

^[47]  ---