[1] I powiedział do uczniów: Nie jest możliwe, żeby nie przyszły zgorszenia, lecz biada temu, przez którego przychodzą!
[1] ---
[2] Lepiej byłoby dla niego, gdyby zawieszono mu u szyi kamień młyński i wrzucono go do morza, niż żeby miał zgorszyć jednego z tych małych.
[2] ---
[3] Miejcie się na baczności. Jeśli twój brat zgrzeszy przeciwko tobie, strofuj go, a jeśli żałuje, przebacz mu.
[3] ---
[4] A jeśli siedem razy na dzień zgrzeszy przeciwko tobie i siedem razy w ciągu dnia zwróci się do ciebie, mówiąc: Żałuję tego – przebacz mu.
[4] ---
[5] I powiedzieli apostołowie do Pana: Dodaj nam wiary.
[5] ---
[6] A Pan odpowiedział: Gdybyście mieli wiarę jak ziarno gorczycy i powiedzielibyście temu drzewu morwy: Wyrwij się z korzeniem i przesadź się do morza, usłuchałoby was.
[6] ---
[7] Kto z was, mając sługę, który orze albo pasie, powie mu, gdy wróci z pola: Chodź i usiądź za stołem?
[7] ---
[8] Czy nie powie mu raczej: Przygotuj mi kolację, przepasz się i usługuj mi, aż się najem i napiję, a potem i ty będziesz jadł i pił?
[8] ---
[9] Czy dziękuje słudze, że zrobił to, co mu nakazano? Nie wydaje mi się.
[9] ---
[10] Także i wy, gdy zrobicie wszystko, co wam nakazano, mówcie: Sługami nieużytecznymi jesteśmy. Zrobiliśmy to, co powinniśmy byli zrobić.
[10] ---
[11] A w drodze do Jerozolimy przechodził przez pogranicze Samarii i Galilei.
[11] ---
[12] Gdy wchodził do pewnej wioski, wyszło mu naprzeciw dziesięciu trędowatych mężczyzn, którzy stanęli z daleka.
[12] ---
[13] I donośnym głosem zawołali: Jezusie, Mistrzu, zmiłuj się nad nami!
[13] ---
[14] Kiedy ich zobaczył, powiedział do nich: Idźcie, pokażcie się kapłanom. A gdy szli, zostali oczyszczeni.
[14] ---
[15] Lecz jeden z nich, widząc, że został uzdrowiony, wrócił, chwaląc Boga donośnym głosem.
[15] ---
[16] I upadł na twarz do jego nóg, dziękując mu. A był to Samarytanin.
[16] ---
[17] Jezus zaś odezwał się: Czyż nie dziesięciu zostało oczyszczonych? Gdzie jest dziewięciu?
[17] ---
[18] Nie znalazł się nikt, kto by wrócił i oddał chwałę Bogu, tylko ten cudzoziemiec.
[18] ---
[19] I powiedział do niego: Wstań, idź! Twoja wiara cię uzdrowiła.
[19] ---
[20] Zapytany zaś przez faryzeuszy, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział im: Królestwo Boże nie przyjdzie dostrzegalnie.
[20] ---
[21] I nie powiedzą: Oto tu, albo: Oto tam jest. Królestwo Boże bowiem jest wewnątrz was.
[21] ---
[22] A do uczniów powiedział: Przyjdzie czas, kiedy będziecie pragnęli zobaczyć jeden z dni Syna Człowieczego, ale nie zobaczycie.
[22] ---
[23] I powiedzą wam: Oto tu, albo: Oto tam jest. Nie chodźcie tam ani nie idźcie za nimi.
[23] ---
[24] Bo jak błyskawica, gdy zabłyśnie, świeci od jednego krańca nieba aż po drugi, tak będzie i z Synem Człowieczym w jego dniu.
[24] ---
[25] Ale najpierw musi wiele cierpieć i zostać odrzucony przez to pokolenie.
[25] ---
[26] A jak było za dni Noego, tak będzie i za dni Syna Człowieczego:
[26] ---
[27] Jedli, pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, w którym Noe wszedł do arki; i nastał potop, i wszystkich wytracił.
[27] ---
[28] Podobnie jak działo się za dni Lota: jedli, pili, kupowali, sprzedawali, sadzili, budowali;
[28] ---
[29] Lecz tego dnia, gdy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba deszcz ognia i siarki i wszystkich wytracił.
[29] ---
[30] Tak też będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi.
[30] ---
[31] Tego dnia, jeśli ktoś będzie na dachu, a jego rzeczy w domu, niech nie schodzi, aby je zabrać, a kto będzie na polu, niech również nie wraca.
[31] ---
[32] Pamiętajcie żonę Lota.
[32] ---
[33] Kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto je straci, zachowa je.
[33] ---
[34] Mówię wam: Tej nocy dwóch będzie w jednym łóżku, jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony.
[34] ---
[35] Dwie będą mleć razem, jedna będzie wzięta, a druga zostawiona.
[35] ---
[36] Dwaj będą na polu, jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony.
[36] ---
[37] I pytali go: Gdzie, Panie? A on im powiedział: Gdzie jest ciało, tam zgromadzą się i orły.
