[1] Brzemię Doliny Widzenia. Co ci się stało, że cała wystąpiłaś na dachy?
[1] ---
[2] Miasto pełne wrzasku i zgiełku, miasto wesołe! Twoi zabici nie padli od miecza ani nie zginęli w bitwie.
[2] ---
[3] Wszyscy twoi dowódcy pierzchli razem, związani przez łuczników. Zostali związani razem ci, których znaleziono u ciebie, ci, którzy uciekli z daleka.
[3] ---
[4] Dlatego powiedziałem: Odwróćcie swój wzrok ode mnie, abym gorzko zapłakał; nie próbujcie mnie pocieszać z powodu spustoszenia córki mojego ludu.
[4] ---
[5] To jest bowiem dzień ucisku, deptania i zamieszania od Pana, Boga zastępów, w Dolinie Widzenia, dzień burzenia murów i wołania na góry.
[5] ---
[6] Elam wziął kołczan z rydwanami ludu wojennego, a Kir odsłonił swoją tarczę.
[6] ---
[7] I stało się tak, że najpiękniejsze doliny były pełne rydwanów, a jeźdźcy ustawili się potężnie przy bramie.
[7] ---
[8] I odkryto osłonę Judy, i w tym dniu spoglądałeś na zbrojownię w Domu Lasu.
[8] ---
[9] I spoglądaliście na wyłomy miasta Dawida – na to, że były liczne, i zgromadziliście wody Dolnej Sadzawki.
[9] ---
[10] Policzyliście domy w Jerozolimie i burzyliście domy, aby wzmocnić mur.
[10] ---
[11] Zrobiliście też zbiornik między dwoma murami na wodę Starej Sadzawki, ale nie spoglądaliście na jej twórcę ani nie widzieliście tego, który od dawna ją ukształtował.
[11] ---
[12] W tym dniu Pan, Bóg zastępów, wzywał do płaczu i do żałoby, do ostrzyżenia się i do przepasania się worem.
[12] ---
[13] A oto radość i wesele, zabijanie wołów i owiec, spożywanie mięsa i picie wina: Jedzmy, pijmy, bo jutro umrzemy.
[13] ---
[14] Ale Pan zastępów objawił mi to, mówiąc do mych uszu: Na pewno ta nieprawość nie będzie wam przebaczona aż do śmierci, mówi Pan, Bóg zastępów.
[14] ---
[15] Tak mówi Pan, Bóg zastępów: Idź, udaj się do tego skarbnika, do Szebny, przełożonego domu, i powiedz:
[15] ---
[16] Co ty tu masz i kogo tu masz, że wykułeś sobie w tym miejscu grób? Wykułeś sobie grób wysoko, wydrążyłeś sobie w skale swoje mieszkanie.
[16] ---
[17] Oto Pan, który cię przykrył jak zacnego człowieka i który cię kosztownie przyoblekł;
[17] ---
[18] Tocząc cię, zwinie i rzuci jak kulę w przestronną ziemię. Tam umrzesz, tam też rydwany twojej chwały będą hańbą domu twego pana.
[18] ---
[19] Wypędzę cię z twego stanowiska, z twego urzędu ściągnę cię.
[19] ---
[20] W tym dniu powołam swego sługę Eliakima, syna Chilkiasza.
[20] ---
[21] I ubiorę go w twoją szatę, i przepaszę go twoim pasem, i oddam w jego ręce twoją władzę; i będzie on ojcem dla mieszkańców Jerozolimy i domu Judy.
[21] ---
[22] I położę klucz domu Dawida na jego ramieniu; gdy on otworzy, nikt nie zamknie, a gdy zamknie, nikt nie otworzy.
[22] ---
[23] I wbiję go jak gwóźdź na miejscu pewnym, a będzie tronem chwały dla domu swego ojca.
[23] ---
[24] I zawieszą na nim cała chwała domu jego ojca, synowie i córki, wszelkie drobne naczynia, od kubków do wszelkich dzbanów.
[24] ---
[25] W tym dniu, mówi Pan zastępów, gwóźdź, który był wbity w miejscu pewnym, zostanie wyjęty i przycięty, i spadnie; a brzemię, które wisiało na nim, zostanie odcięte. Tak bowiem Pan to powiedział.
