[1] Panie, okazałeś łaskę swej ziemi, przyprowadziłeś z niewoli Jakuba.
[2] Przebaczyłeś nieprawość twego ludu, zakryłeś wszystkie ich grzechy. Sela.
[3] Uśmierzyłeś całe swoje zagniewanie, odwróciłeś się od zapalczywości twojego gniewu.
[4] Odnów nas, Boże naszego zbawienia, i odwróć od nas swój gniew.
[5] Czy wiecznie będziesz się na nas gniewać? Czy rozciągniesz swój gniew na wszystkie pokolenia?
[6] Czy nie ożywisz nas na nowo, aby twój lud rozradował się w tobie?
[7] Panie, okaż nam twoje miłosierdzie i daj nam swoje zbawienie.
[8] Posłucham, co będzie mówił Bóg, Pan; zaprawdę, ogłosi pokój swojemu ludowi i swoim świętym, aby tylko nie wracali do swojej głupoty.
[9] Doprawdy jego zbawienie jest blisko tych, którzy się go boją, aby jego chwała zamieszkała w naszej ziemi.
[10] Miłosierdzie i prawda spotkają się ze sobą, sprawiedliwość i pokój ucałują się.
[11] Prawda wyrośnie z ziemi, a sprawiedliwość wyjrzy z nieba.
[12] Pan też obdarzy tym, co dobre, a nasza ziemia wyda swój plon.
[13] Sprawiedliwość przed nim pójdzie i będzie wytyczać drogę jego krokom.
