[1] Boże, nie milcz; nie bądź głuchy i bezczynny, Boże!
[2] Bo oto burzą się twoi wrogowie, a ci, którzy cię nienawidzą, podnoszą głowę.
[3] Przeciwko twemu ludowi knują spisek i naradzali się przeciw tym, których ochraniasz;
[4] Mówiąc: Chodźcie, wytępmy ich, niech nie będą narodem, żeby więcej nie wspominano imienia Izraela.
[5] Zmówili się bowiem jednomyślnie, przeciwko tobie zawarli przymierze:
[6] Namioty Edomitów i Izmaelitów, Moab i Hagaryci;
[7] Gebal, Ammon i Amalek; Filistyni z mieszkańcami Tyru.
[8] Także Assur przyłączył się do nich, wsparł swym ramieniem synów Lota. Sela.
[9] Uczyń im tak, jak Midianitom, jak Syserze, jak Jabinowi nad potokiem Kiszon;
[10] Którzy zostali wytępieni w Endor, stali się jak gnój dla ziemi.
[11] Z ich dostojnikami postąp jak z Orebem i Zeebem, jak z Zebachem i Salmunną, ze wszystkimi ich książętami;
[12] Którzy mówili: Weźmy w posiadanie przybytki Boże.
[13] Mój Boże, uczyń ich jak koło i jak źdźbło na wietrze.
[14] Jak ogień, który pali las, i jak płomień, który wypala góry;
[15] Tak ty ich ścigaj swoją nawałnicą i swoją burzą zatrwóż ich.
[16] Okryj ich twarze hańbą, aby szukali twego imienia, Panie!
[17] Niech się zawstydzą i zatrwożą na wieki, niech się okryją hańbą i zginą.
[18] Niech poznają, że jedynie ty, którego imię jest Pan, ty jesteś Najwyższy ponad całą ziemią.
