[1] Weselcie się w Panu, sprawiedliwi, bo prawym przystoi chwała.
[2] Wysławiajcie Pana na harfie, śpiewajcie mu przy cytrze i z instrumentem o dziesięciu strunach.
[3] Śpiewajcie mu nową pieśń, pięknie i głośno mu grajcie.
[4] Słowo Pana bowiem jest prawe i wszystkie jego dzieła są dokonane w wierności.
[5] On miłuje sprawiedliwość i sąd, pełna jest ziemia miłosierdzia Pana.
[6] Słowem Pana zostały uczynione niebiosa i tchnieniem jego ust wszystkie ich zastępy.
[7] On gromadzi wody morskie jak na stos i w skarbcach zbiera głębiny.
[8] Niech cała ziemia boi się Pana, niech się go lękają wszyscy mieszkańcy świata.
[9] On bowiem przemówił i stało się; on rozkazał i powstało.
[10] Pan udaremnia zamiary narodów, niweczy zamysły ludów.
[11] Zamiar Pana trwa na wieki, myśli jego serca z pokolenia na pokolenie.
[12] Błogosławiony naród, którego Bogiem jest Pan; lud, który on wybrał sobie na dziedzictwo.
[13] Pan patrzy z nieba, widzi wszystkich synów ludzkich.
[14] Z miejsca, w którym przebywa, spogląda na wszystkich mieszkańców ziemi.
[15] Ukształtował serce każdego z nich, przygląda się wszystkim ich czynom.
[16] Nie wybawi króla liczne wojsko ani nie ocali wojownika wielka siła.
[17] Koń jest zwodniczy w wybawieniu, nie ocali swą wielką siłą.
[18] Oto oko Pana nad tymi, którzy się go boją, nad tymi, którzy ufają jego miłosierdziu;
[19] Aby ocalić od śmierci ich duszę i żywić ich w czasie głodu.
[20] Nasza dusza oczekuje Pana, on jest naszą pomocą i tarczą.
[21] W nim bowiem rozraduje się nasze serce, bo ufamy jego świętemu imieniu.
[22] Niech będzie nad nami twoje miłosierdzie, Panie, według pokładanej w tobie nadziei.