[1] Panie, król cieszy się z twojej mocy i bardzo się raduje twoim zbawieniem.
[2] Spełniłeś pragnienie jego serca i prośbie jego ust nie odmówiłeś. Sela.
[3] Wyszedłeś mu bowiem naprzeciw z hojnymi błogosławieństwami, koronę szczerozłotą włożyłeś mu na głowę.
[4] Prosił cię o życie i dałeś mu je, długie dni na wieki wieków.
[5] Wielka jest jego chwała dzięki twemu zbawieniu, okryłeś go sławą i dostojeństwem;
[6] Bo uczyniłeś go błogosławieństwem na wieki, rozradowałeś go swoim obliczem.
[7] Król bowiem w Panu pokłada nadzieję i nie zachwieje się dzięki miłosierdziu Najwyższego.
[8] Twoja ręka znajdzie wszystkich twoich wrogów; twoja prawica dosięgnie wszystkich, którzy cię nienawidzą.
[9] Uczynisz ich jakby piecem ognistym w czasie twego gniewu; Pan w swojej zapalczywości pochłonie ich, a ogień ich strawi.
[10] Wytracisz z ziemi ich ród, a ich potomstwo spośród synów ludzkich.
[11] Bo zamierzali zło przeciwko tobie, uknuli spisek, którego nie mogli wykonać.
[12] Dlatego ich zmusisz do ucieczki, strzały na twej cięciwie wymierzysz w ich twarze.
[13] Powstań, Panie, w swojej mocy; będziemy śpiewać i wysławiać twą potęgę.
