[1] A Hiob tak odpowiedział:
[2] Jakże uratowałeś tego, który nie ma mocy? Jakże wybawiłeś ramię, które nie ma siły?
[3] Jakże doradziłeś temu, który nie ma mądrości? Jakże dokładnie nauczyłeś tej sprawy?
[4] Komu powiedziałeś te słowa? Czyj to duch wyszedł od ciebie?
[5] Rzeczy martwe rodzą się pod wodami oraz ich mieszkańcy.
[6] Piekło jest odkryte przed nim i zatracenie nie ma przykrycia.
[7] Rozciągnął północ nad pustym miejscem i ziemię zawiesił na niczym.
[8] Zawiązuje wody w swoich obłokach, a obłok nie pęka pod nimi.
[9] Zatrzymuje widok swego tronu, rozciąga nad nim swój obłok.
[10] Wodom nakreślił granice, aż nastąpi koniec światłości i ciemności.
[11] Filary niebios trzęsą się i zdumiewają się jego gromem.
[12] Swoją mocą dzieli morze, a swoją roztropnością uśmierza jego nawałnicę.
[13] Swoim duchem przyozdobił niebiosa, a jego ręka stworzyła pokrzywionego węża.
[14] Oto tylko cząstka jego dróg, ale jakże mało o nim słyszymy! A kto pojmie grzmot jego wielkiej potęgi?
