[1] A gdy przynieśli arkę Boga i umieścili ją pośrodku namiotu wzniesionego przez Dawida, złożyli całopalenia i ofiary pojednawcze przed Bogiem.
[1] ---
[2] A gdy Dawid skończył składanie całopaleń i ofiar pojednawczych, błogosławił lud w imię Pana.
[2] ---
[3] I rozdał wszystkim Izraelitom, tak mężczyźnie, jak i kobiecie, po bochenku chleba i po kawałku mięsa oraz po bukłaku wina.
[3] ---
[4] Ustanowił też niektórych Lewitów sługami przed arką Pana, aby wspominali i chwalili go, i dziękowali Panu, Bogu Izraela:
[4] ---
[5] Asafa, naczelnika, a po nim Zachariasza, Jejela, Szemiramota, Jechiela, Mattitiasza, Eliaba, Benajasza i Obed-Edoma: Jejela do gry na instrumentach: cytrach i harfach, a Asafa – na cymbałach;
[5] ---
[6] A kapłanów Benajasza i Jachaziela, aby stali nieustannie z trąbami przed arką przymierza Boga.
[6] ---
[7] Wtedy w tym dniu Dawid postanowił po raz pierwszy, aby Asaf i jego bracia chwalili Pana tym psalmem:
[7] ---
[8] Wysławiajcie Pana, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie między narodami sprawy jego.
[8] ---
[9] Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach.
[9] ---
[10] Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się raduje serce szukających Pana.
[10] ---
[11] Szukajcie Pana i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza.
[11] ---
[12] Przypominajcie sobie dzieła, które czynił, jego cuda i wyroki jego ust.
[12] ---
[13] Wy, potomkowie Izraela, jego sługi; wy, synowie Jakuba, jego wybrańcy!
[13] ---
[14] On jest Panem, naszym Bogiem, jego sądy na całej ziemi.
[14] ---
[15] Pamiętajcie zawsze o jego przymierzu, o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń;
[15] ---
[16] O przymierzu, które zawarł z Abrahamem, i o przysiędze złożonej Izaakowi.
[16] ---
[17] Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, jako wieczne przymierze dla Izraela;
[17] ---
[18] Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa;
[18] ---
[19] Kiedy było was niewielu, byliście nieliczni i obcy w niej.
[19] ---
[20] I wędrowali od narodu do narodu, z jednego królestwa do innego ludu;
[20] ---
[21] Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu, mówiąc;
[21] ---
[22] Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie nic złego.
[22] ---
[23] Śpiewaj Panu, cała ziemio, opowiadajcie dzień po dniu o jego zbawieniu.
[23] ---
[24] Głoście wśród narodów jego chwałę, pośród wszystkich ludów – jego cudowne dzieła;
[24] ---
[25] Wielki bowiem jest Pan i godny wszelkiej chwały, straszliwszy nad wszystkich bogów;
[25] ---
[26] Gdyż wszyscy bogowie narodów są bożkami, a Pan uczynił niebiosa.
[26] ---
[27] Chwała i cześć przed nim, moc i radość w jego przybytku.
[27] ---
[28] Oddajcie Panu, rodziny narodów, oddajcie Panu chwałę i moc.
[28] ---
[29] Oddajcie Panu chwałę jego imienia. Przynoście dary i przychodźcie przed jego oblicze. Oddajcie Panu pokłon w ozdobie świętości.
[29] ---
[30] Zadrżyj przed nim, cała ziemio. Świat będzie utwierdzony, aby się nie poruszył.
[30] ---
[31] Niech się weselą niebiosa i niech się raduje ziemia, niech mówią wśród narodów: Pan króluje!
[31] ---
[32] Niech zaszumi morze i to, co je napełnia, niech radują się pola i wszystko, co jest na nich.
[32] ---
[33] Wtedy radośnie wykrzykną leśne drzewa przed Panem, bo idzie, aby sądzić ziemię.
[33] ---
[34] Wysławiajcie Pana, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.
[34] ---
[35] I mówcie: Zbaw nas, Boże naszego zbawienia, i zgromadź nas, i wybaw nas od pogan, abyśmy wielbili twoje święte imię i chlubili się twoją chwałą.
[35] ---
[36] Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, na wieki wieków. I cały lud powiedział: Amen i chwalił Pana.
[36] ---
[37] I Dawid zostawił tam przed arką przymierza Pana Asafa i jego braci, aby nieustannie pełnili służbę przed arką, według potrzeby każdego dnia;
[37] ---
[38] Także Obed-Edoma i ich braci, sześćdziesięciu ośmiu; a Obed-Edoma, syna Jedutuna, i Chosę uczynił odźwiernymi.
[38] ---
[39] Kapłana Sadoka i jego braci kapłanów pozostawił przed przybytkiem Pana na wyżynie w Gibeonie;
[39] ---
[40] Aby składali Panu nieustannie, rano i wieczorem, całopalenia na ołtarzu całopaleń, zgodnie ze wszystkim, co jest napisane w Prawie Pana, które nadał on Izraelowi;
[40] ---
[41] A z nimi pozostawił Hemana i Jedutuna oraz resztę wybranych, imiennie wyznaczonych, aby chwalili Pana, bo jego miłosierdzie trwa na wieki.
[41] ---
[42] I u nich, u Hemana i Jedutuna, pozostawił trąby i cymbały dla grających na tych i na innych instrumentach muzycznych dla Boga. Synowie zaś Jedutuna byli odźwiernymi.
[42] ---
[43] Potem cały lud się rozszedł, każdy do swego domu. Dawid też wrócił, aby błogosławić swojemu domowi.
