[1] Gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, Pan ukazał się Abramowi i powiedział do niego: Ja jestem Bogiem Wszechmogącym. Chodź przed moim obliczem i bądź doskonały.
[1] ---
[2] A zawrę moje przymierze między mną a tobą i rozmnożę cię bardzo obficie.
[2] ---
[3] Wtedy Abram upadł na twarz, a Bóg powiedział do niego:
[3] ---
[4] Oto ja ustanawiam moje przymierze z tobą i będziesz ojcem wielu narodów.
[4] ---
[5] Nie będziesz już się nazywał Abram, ale twoje imię będzie Abraham, bo ustanowiłem cię ojcem wielu narodów.
[5] ---
[6] Uczynię cię niezmiernie płodnym i od ciebie wywiodę narody, i od ciebie będą pochodzić królowie.
[6] ---
[7] I utwierdzę moje przymierze między mną a tobą oraz twoim potomstwem po tobie przez wszystkie pokolenia jako wieczne przymierze, abym był ci Bogiem i twemu potomstwu po tobie.
[7] ---
[8] Dam tobie i twemu potomstwu po tobie ziemię, w której teraz przebywasz, całą ziemię Kanaan, jako własność na wieki, i będę ich Bogiem.
[8] ---
[9] Potem Bóg powiedział Abrahamowi: Ty zaś zachowuj moje przymierze, ty i twoje potomstwo po tobie przez wszystkie pokolenia.
[9] ---
[10] A takie jest moje przymierze, które będziecie zachowywać, między mną a wami i między twoim potomstwem po tobie: Każdy mężczyzna wśród was ma być obrzezany.
[10] ---
[11] Obrzezacie więc ciało waszego napletka; to będzie znakiem przymierza między mną a wami.
[11] ---
[12] Każdy syn wśród was w ósmym dniu życia będzie obrzezany, każdy mężczyzna przez wszystkie pokolenia, tak narodzony w domu, jak i nabyty za pieniądze od jakiegokolwiek cudzoziemca, który nie pochodzi z twego potomstwa.
[12] ---
[13] Urodzony w twoim domu i nabyty za twoje pieniądze musi być obrzezany. A moje przymierze będzie na waszym ciele jako wieczne przymierze.
[13] ---
[14] A nieobrzezany mężczyzna, któremu nie obrzezano ciała jego napletka, ta dusza będzie wykluczona ze swego ludu, bo złamała moje przymierze.
[14] ---
[15] Potem Bóg powiedział do Abrahama: Twojej żony Saraj nie będziesz już nazywał imieniem Saraj, ale jej imię będzie Sara.
[15] ---
[16] I będę jej błogosławił, i dam ci z niej syna. Będę jej błogosławił i będzie matką narodów, i od niej będą pochodzić królowie narodów.
[16] ---
[17] Wtedy Abraham upadł na twarz i roześmiał się, i mówił w swoim sercu: Czy stuletniemu człowiekowi urodzi się syn? I czy Sara w wieku dziewięćdziesięciu lat urodzi?
[17] ---
[18] I Abraham powiedział do Boga: Oby tylko Izmael żył przed twoim obliczem!
[18] ---
[19] A Bóg powiedział: Naprawdę, twoja żona Sara urodzi ci syna i nadasz mu imię Izaak. I utwierdzę moje przymierze z nim jako wieczne przymierze i z jego potomstwem po nim.
[19] ---
[20] Co do Izmaela też cię wysłuchałem. Oto błogosławiłem mu i uczynię go płodnym, i rozmnożę go bardzo obficie. Spłodzi on dwunastu książąt i uczynię go wielkim narodem.
[20] ---
[21] Ale moje przymierze utwierdzę z Izaakiem, którego Sara urodzi ci za rok o tej porze.
[21] ---
[22] Gdy skończył z nim rozmowę, Bóg wzniósł się nad Abrahama.
[22] ---
[23] Wtedy Abraham wziął swego syna Izmaela, wszystkich urodzonych w swym domu oraz wszystkich nabytych za pieniądze, wszystkich mężczyzn wśród domowników Abrahama, i obrzezał ciała ich napletków tego samego dnia, jak Bóg mu mówił.
[23] ---
[24] Abraham miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, gdy obrzezano ciało jego napletka.
[24] ---
[25] A jego syn Izmael miał trzynaście lat, gdy obrzezano ciało jego napletka.
[25] ---
[26] Tego samego dnia obrzezano Abrahama i jego syna Izmaela.
[26] ---
[27] I wszyscy mężczyźni jego domu, urodzeni w domu i nabyci za pieniądze od cudzoziemców, zostali obrzezani z nim.
