[1] Ako mao ang tawo nga nakakita sa kasakitan pinaagi sa barahan sa iyang kapungot.
[2] Iyang gitultolan ako ug gipalakat ako sa kangitngitan, ug wala sa kahayag.
[3] Sa pagkatinuod batok kanako iyang gipaatubang ang iyang kamot sa nakadaghan sa tibook nga adlaw.
[4] Ang akong unod ug ang akong panit yang gihimo nga tigulang; iyang gidugmok ang akong mga bukog.
[5] Siya nagtukod batok kanako, ug gilibutan ako sa kapaitan ug kasakitan.
[6] Gipapuyo niya ako sa mangiub nga mga dapit, sama niadtong dugay na nga nangamatay.
[7] Ako gialad niya, aron dili ako makagula; iyang gipabug-at ang akong talikala.
[8] Oo, sa pagtiyabaw nako, ug sa pagtawag sa panabang, iyang gipugngan ang akong pag-ampo.
[9] Gialad niya sa mga bato nga sinapsapan ang akong mga alagianan; iyang gibaliko ang akong mga dalan.
[10] Alang kanako siya sama sa usa ka oso nga nagabanhig, ingon sa usa ka leon sa tago nga mga dapit.
[11] Iyang gipatipas ang akong mga alagianan, ug gikuniskunis niya ako; iyang gibuhat ako nga biniyaan.
[12] Iyang gibusog ang iyang pana, ug iyang gipahaluna ako ingon sa usa ka ilig-onon alang sa pana.
[13] Ang mga udyong sa iyang baslayan gipalagbas sa akong mga amimislon.
[14] Ako nahimong kataw-anan sa tibook ko nga katawohan, ug ilang alawiton sa tibook nga adlaw.
[15] Gitugob niya ako sa kapaitan, gihubog niya ako sa panyawan.
[16] Gidugmok usab niya ang akong mga ngipon sa mga magagmayng bato; gitabonan niya ako sa mga abo.
[17] Ug imong gihinginlan ang akong kalag ngadto sa halayo gikan sa kalinaw; ako nalimot na sa kauswagan.
[18] Ug ako miingon: Ang akong kusog nawagtang na, ug ang akong paglaum nahanaw gikan kang Jehova.
[19] Hinumduman mo ang akong kasakitan ug ang akong pagkaalaut, ang panyawan ug ang apdo.
[20] Ang akong kalag nagahandum gihapon kanila, ug gipaubos sa sulod nako.
[21] Nahinumdum ako niini sa akong panumduman; busa ako may paglaum.
[22] Tungod sa mga mahigugmaongkalolot ni Jehova kita wala mangalaglag, kay ang iyang mga kalooy walay paghubas.
[23] Sila ginabag-o sa matag-buntag; daku ang imong pagkamatinumanon.
[24] Si Jehova mao ang akong panulondon, nagaingon ang akong kalag; busa anaa kaniya ang akong paglaum.
[25] Si Jehova maayo alang kanila nga nagapaabut kaniya, alang sa kalag nga nagapangita kaniya.
[26] Maayo nga ang tawo magalaum ug magapaabut sa kahilum sa kaluwasan ni Jehova.
[27] Maayo alang sa tawo nga pas-anon niya ang yugo sa iyang pagkabatan-on.
[28] Palingkora siya nga mag-inusara ug pahiluma, tungod kay kini iyang gipapas-an kaniya.
[29] Ipabutang ang iyang baba sa abug, kong sa ingon niana aduna pay mapaabut.
[30] Ipataon niya ang iyang aping kaniya nga nagasagpa; aron siya mapuno gayud sa pagsudya.
[31] Kay ang Ginoo dili mosalikway sa walay katapusan.
[32] Kay bisan siya nagpaguol, apan siya malooy sumala sa gidaghanon sa iyang mga mahigugmaong-kalolot.
[33] Kay siya dili magasakit nga sa kinabubut-on, ni magapasubo sa mga anak sa tawo.
[34] Ang pagdugmok sa ilalum sa iyang mga tiil sa tanan nga mga binilanggo sa yuta,
[35] Ang pagtungina sa katungod sa usa ka tawo sa atubangan sa nawong sa Labing Hataas,
[36] Ang pagbalit-ad sa usa ka tawo sa iyang katungod, dili uyonan ni Jehova.
[37] Kinsa kadtong nagaingon, ug nahanabo man, sa diha nga wala magsugo ang Ginoo?
[38] Gikan sa baba sa Labing Hataas dili ba mogula ang dautan ug maayo?
[39] Ngano man nga nagamahay ang usa ka buhi nga tawo, ang usa ka tawo tungod sa silot sa iyang mga sala?
[40] Susihon ta ug sulayan ta ang atong mga dalan, ug mamalik kita ngadto kang Jehova.
[41] Bayawon ta ang atong kasingkasing uban ang atong mga kamot ngadto sa Dios sa kalangitan.
[42] Kita nakalapas ug nakasukol: wala ka magpasaylo.
[43] Nagatabon ka uban sa kasuko, ug nagalutos kanamo: nagapamatay ka, wala ka malooy.
[44] Nagatabon ka sa imong kaugalingon sa usa ka panganod, aron walay pag-ampo nga makalahos kanimo .
[45] Gihimo mo kami nga sama sa nalug ug sagbut sa taliwala sa mga katawohan.
[46] Ang tanan namong mga kaaway nagpabuka pagdaku sa ilang mga baba batok kanamo.
[47] Ang kahadlok ug ang gahong mingdangat kanamo, ang kalumpagan ug ang pagkalaglag.
[48] Ang akong mata nagapadaligdig ug mga sapa sa tubig, tungod sa pagkalaglag sa anak nga babaye sa akong katawohan.
[49] Nagapaagay sa luha ang akong mata, ug walay paghunong, walay pagpahulay,
[50] Hangtud si Jehova motan-aw ug mosud-ong gikan sa langit.
[51] Ang akong mata nakapasubo sa akong kalag, tungod sa tanang mga anak nga babaye sa akong ciudad.
[52] Gigukod ako nila sa hilabihan ingon sa usa ka langgam, sila nga mga kaaway ko sa walay hinungdan.
[53] Gibugto nila ang akong kinabuhi sulod sa bilanggoan, ug gisalibay ako ug bato.
[54] Ang mga tubig mibanlas ibabaw sa akong ulo; unya miingon ako: Namatay na ako.
[55] Ako nagsangpit sa imong ngalan, Oh Jehova, gikan sa kinahiladman nga bilanggoan.
[56] Gipatalinghugan mo ang akong tingog: ayaw pagtagoa ang imong igdulungog sa akong pagpangginhawa, sa akong pagtu-aw.
[57] Ikaw nagapaduol kanako sa adlaw nga ako nagsangpit kanimo; ikaw nag-ingon: Ayaw kahadlok.
[58] Oh Ginoo, naglaban ka sa mga katungod sa akong kalag; gitubos mo ang akong kinabuhi.
[59] Oh Jehova, nakakita ka sa akong sayup; hukman mo ang akong katungod.
[60] Nakita mo ang tanan nilang mga pagpanimalus ug ang tanan nilang mga lalang batok kanako.
[61] Nadungog mo ang ilang pagsudya, Oh Jehova, ug ang tana nilang mga lalang batok kanako,
[62] Ang mga ngabil niadtong mingtindog batok kanako, ug ang ilang lalang batok kanako sa tibook nga adlaw.
[63] Sud-onga ang ilang paglingkod, ug ang ilang pagtindog; 8 ako mao ang ilang alawiton.
[64] Magahatag ka kanila ug usa ka balus, Oh Jehova, sumala sa buhat sa ilang mga kamot.
[65] Magahatag ka kanila ug katig-a sa kasingkasing, ang imong tunglo kanila.
[66] Magalutos ka kanila sa kasuko, ug laglagon mo sila gikan sa ubos sa mga langit ni Jehova.
