[1] Będę śpiewać o miłosierdziu Pana na wieki, swymi ustami będę głosił twoją wierność przez wszystkie pokolenia.
[2] Powiedziałem bowiem: Miłosierdzie będzie budowane na wieki, na niebiosach utwierdziłeś swoją wierność.
[3] Zawarłem przymierze z moim wybrańcem; przysiągłem Dawidowi, swemu słudze;
[4] Na wieki utwierdzę twoje potomstwo i zbuduję twój tron na wszystkie pokolenia. Sela.
[5] Panie, niebiosa wysławiają twoje cuda i twoją wierność w zgromadzeniu świętych.
[6] Któż bowiem na niebie może się równać z Panem? Kto pośród synów mocarzy jest podobny do Pana?
[7] Bóg jest straszliwy w zgromadzeniu świętych i budzi grozę wśród wszystkich, którzy są wokół niego.
[8] Panie, Boże zastępów, któż jest jak ty, Pan mocny? Twoja wierność bowiem cię otacza.
[9] Ty panujesz nad wzburzonym morzem; gdy się podnoszą jego fale, ty je poskramiasz.
[10] Ty zmiażdżyłeś Rahaba jak rannego, mocą twego ramienia rozproszyłeś swoich wrogów.
[11] Twoje są niebiosa, twoja też ziemia; ty ugruntowałeś świat i wszystko, co go napełnia.
[12] Ty stworzyłeś północ i południe; Tabor i Hermon śpiewają o twoim imieniu.
[13] Twoje ramię jest mocne, twoja ręka potężna, a twoja prawica wzniesiona.
[14] Sprawiedliwość i sąd są podstawą twego tronu, miłosierdzie i prawda idą przed twoim obliczem.
[15] Błogosławiony lud, który zna okrzyk radości; będzie chodzić w świetle twego oblicza, Panie.
[16] W twoim imieniu będą się weselić każdego dnia, a w twojej sprawiedliwości będą wywyższeni.
[17] Ty bowiem jesteś chwałą ich mocy i z twojej woli nasz róg będzie wzniesiony.
[18] Bo Pan jest naszą tarczą, a Święty Izraela naszym królem.
[19] Powiedziałeś wtedy w widzeniu do twego świętego: Udzieliłem pomocy mocarzowi, wywyższyłem wybranego z ludu.
[20] Znalazłem Dawida, mego sługę, namaściłem go swoim świętym olejem.
[21] Moja ręka będzie przy nim i wzmocni go moje ramię.
[22] Nie będzie uciskany przez wroga, a syn nieprawości go nie pognębi.
[23] Zetrę na jego oczach jego przeciwników, a tych, którzy go nienawidzą, powalę.
[24] Ponadto moja prawda i miłosierdzie będą z nim, a w moim imieniu jego róg będzie wzniesiony.
[25] I położę na morzu jego rękę i na rzekach jego prawicę.
[26] On zawoła: Ty jesteś moim ojcem, moim Bogiem i skałą mego zbawienia.
[27] Ja też uczynię go pierworodnym i najwyższym wśród królów ziemi.
[28] Na wieki zachowam dla niego swoje miłosierdzie, a moje przymierze z nim będzie trwałe.
[29] Jego potomstwo utrwalę na wieki, a jego tron – jak dni niebios.
[30] Ale jeśli jego synowie porzucą moje prawo i nie będą postępowali według moich nakazów;
[31] Jeśli moje ustawy znieważą, a moich przykazań nie będą przestrzegać;
[32] Wtedy ukarzę rózgą ich przestępstwo, a ich nieprawość biczami.
[33] Ale nie odbiorę mu mojego miłosierdzia ani nie zawiodę w mojej wierności.
[34] Nie złamię mego przymierza ani nie zmienię tego, co wyszło z moich ust.
[35] Raz przysiągłem na moją świętość, że nie skłamię Dawidowi.
[36] Jego potomstwo będzie trwać na wieki, a jego tron jak słońce przede mną;
[37] Jak księżyc będzie utwierdzone na wieki i jak wierny świadek na niebie. Sela.
[38] A jednak odrzuciłeś go i wzgardziłeś nim, rozgniewałeś się na twego pomazańca.
[39] Zerwałeś przymierze z twoim sługą, strąciłeś na ziemię jego koronę.
[40] Zburzyłeś wszystkie jego płoty i rozwaliłeś jego baszty.
[41] Grabią go wszyscy, którzy przechodzą drogą; stał się pośmiewiskiem dla swoich sąsiadów.
[42] Podniosłeś prawicę jego przeciwników, sprawiłeś radość wszystkim jego wrogom.
[43] Stępiłeś też ostrze jego miecza i nie wsparłeś go w walce.
[44] Położyłeś koniec jego chwale, a jego tron obaliłeś na ziemię.
[45] Skróciłeś dni jego młodości, okryłeś go hańbą. Sela.
[46] Jak długo, Panie? Czy wiecznie będziesz się ukrywał? Czy twoja zapalczywość będzie płonąć jak ogień?
[47] Pamiętaj, jak krótkie jest moje życie; czy na próżno stworzyłeś wszystkich synów ludzkich?
[48] Któż z ludzi może żyć i nie ujrzeć śmierci? Któż wyrwie swą duszę z mocy grobu? Sela.
[49] Gdzie są, o Panie, twoje dawne łaski, które przysiągłeś Dawidowi w swej prawdzie?
[50] Pamiętaj, Panie, o zniewadze twoich sług; o tym, że noszę w swym zanadrzu wzgardę wszystkich możnych narodów;
[51] Którą twoi wrogowie znieważają, Panie, którą znieważają ścieżki twego pomazańca.
[52] Błogosławiony niech będzie Pan na wieki. Amen, amen.