[1] Zawarłem przymierze ze swoimi oczami; jak mógłbym więc myśleć o pannie?
[2] Jaki bowiem byłby dział od Boga z góry? I jakie byłoby dziedzictwo od Wszechmocnego z wysoka?
[3] Czy zatracenie nie jest przygotowane dla niegodziwych i sroga pomsta dla czyniących nieprawość?
[4] Czyż on nie widzi moich dróg i nie liczy wszystkich moich kroków?
[5] Jeśli postępowałem kłamliwie, jeśli moja noga spieszyła się do oszustwa;
[6] To niech zważy mnie na wadze sprawiedliwej i niech Bóg pozna moją prawość.
[7] Jeśli moja noga zboczyła z drogi i moje serce poszło za moimi oczami, i jeśli jakaś zmaza przylgnęła do moich rąk;
[8] Wtedy niech ja sieję, a inny spożywa, niech moje latorośle będą wykorzenione.
[9] Jeśli moje serce uwiodła kobieta i jeśli czyhałem pod drzwiami swego bliźniego;
[10] To niech moja żona mieli innemu i niech inni się nad nią schylają.
[11] Jest to bowiem haniebny czyn, karygodna nieprawość;
[12] To jest ogień, który pożera aż do zatracenia i może wykorzenić cały mój dobytek.
[13] Jeśli zlekceważyłem sprawę swojego sługi albo swojej służącej, gdy wiedli spór ze mną;
[14] Co zrobię, gdy Bóg powstanie? Gdy mnie nawiedzi, co mu odpowiem?
[15] Czy ten, który mnie stworzył w łonie, nie stworzył też jego? Czy nie on jeden ukształtował nas w łonie?
[16] Jeśli odmówiłem prośbie ubogich i jeśli zasmuciłem oczy wdowy;
[17] Jeśli sam jadłem swoją kromkę i nie jadła z niej sierota;
[18] (Od swojej młodości bowiem wychowywałem ją jak ojciec, a od łona swojej matki prowadziłem wdowę);
[19] Jeśli widziałem ginącego z powodu braku ubrania albo biedaka bez okrycia;
[20] Jeśli jego biodra nie błogosławiły mi dlatego, że się zagrzał wełną moich owiec;
[21] Jeśli podniosłem rękę przeciwko sierocie, gdy widziałem w bramie swoją pomoc;
[22] Wtedy niech odpadnie mój bark od karku, a niech moje ramię wyjdzie ze stawu.
[23] Bałem się bowiem klęski od Boga, a przed jego majestatem nie mógłbym się ostać.
[24] Jeśli pokładałem w złocie swoją nadzieję, a do czystego złota mówiłem: Ty jesteś moją ufnością;
[25] Jeśli radowałem się ze swojego wielkiego bogactwa i tego, że moja ręka nabyła wiele;
[26] Jeśli patrzyłem na słońce, gdy świeciło, i na księżyc, gdy sunął wspaniale;
[27] A moje serce dało się uwieść potajemnie i moje usta całowały moją rękę;
[28] I to byłaby nieprawość karygodna, bo zaparłbym się Boga z wysoka.
[29] Jeśli cieszyłem się z upadku tego, który mnie nienawidzi, jeśli wyniosłem się, gdy mu się źle wiodło;
[30] (Nawet nie pozwoliłem zgrzeszyć swoim ustom, pragnąc przekleństwa na jego duszy);
[31] Czy ludzie z mojego namiotu nie mówili: Obyśmy mieli z jego mięsa! Nie możemy się najeść.
[32] Obcy nie nocował na dworze, swoje drzwi otwierałem podróżnemu.
[33] Jeśli ukrywałem swoje przestępstwa jak Adam i chowałem w zanadrzu swoją nieprawość;
[34] Czy strach przed wielką zgrają albo pogarda bliskich przeraziły mnie, abym milczał i nie wychodził za drzwi?
[35] Obym miał kogoś, kto by mnie wysłuchał! Oto moja prośba, aby Wszechmogący odpowiedział mi i aby mój wróg napisał księgę.
[36] Czy nie nosiłbym jej na swoim ramieniu i nie przywiązałbym jej sobie jak koronę?
[37] Oznajmiłbym mu liczbę swoich kroków; zbliżyłbym się do niego jak książę.
[38] Jeśli moja ziemia wołała przeciwko mnie, jeśli razem z nią płakały jej bruzdy;
[39] Jeśli spożywałem z jej plonów bez zapłaty, jeśli jej właścicieli pozbawiłem życia;
[40] Niech rosną ciernie zamiast pszenicy i sam kąkol zamiast jęczmienia. Skończyły się słowa Hioba.