Ephesians - Chapter 1 Ch. 1 - Ephesians

compare translations

[1]  Paweł, apostoł Jezusa Chrystusa z woli Boga, do świętych, którzy są w Efezie, i wiernych w Chrystusie Jezusie.

[2]  Łaska wam i pokój od Boga, naszego Ojca, i Pana Jezusa Chrystusa.

[3]  Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który pobłogosławił nas wszelkim duchowym błogosławieństwem w miejscach niebiańskich w Chrystusie.

[4]  Jak nas wybrał w nim przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed jego obliczem w miłości.

[5]  Przeznaczył nas dla siebie, ku usynowieniu przez Jezusa Chrystusa, według upodobania swojej woli;

[6]  Dla uwielbienia chwały swojej łaski, którą obdarzył nas w umiłowanym;

[7]  W którym mamy odkupienie przez jego krew, przebaczenie grzechów, według bogactwa jego łaski;

[8]  Którą nam hojnie okazał we wszelkiej mądrości i roztropności;

[9]  Oznajmiając nam tajemnicę swojej woli, według swego upodobania, które sam w sobie postanowił;

[10]  Aby w zarządzeniu pełni czasów wszystko zebrał w jedno w Chrystusie, i to, co w niebiosach, i to, co na ziemi.

[11]  W nim, mówię, w którym też dostąpiliśmy udziału, przeznaczeni według postanowienia tego, który dokonuje wszystkiego według rady swojej woli;

[12]  Abyśmy istnieli dla uwielbienia jego chwały, my, którzy wcześniej położyliśmy nadzieję w Chrystusie.

[13]  W nim i wy położyliście nadzieję, kiedy usłyszeliście słowo prawdy, ewangelię waszego zbawienia, w nim też, gdy uwierzyliście, zostaliście zapieczętowani obiecanym Duchem Świętym;

[14]  Który jest zadatkiem naszego dziedzictwa, aż nastąpi odkupienie nabytej własności, dla uwielbienia jego chwały.

[15]  Dlatego i ja, gdy usłyszałem o waszej wierze w Pana Jezusa i o miłości względem wszystkich świętych;

[16]  Nie przestaję dziękować za was, czyniąc o was wzmiankę w moich modlitwach;

[17]  Prosząc, aby Bóg naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia w poznaniu jego samego;

[18]  Ażeby oświecił oczy waszego umysłu, abyście wiedzieli, czym jest nadzieja jego powołania, czym jest bogactwo chwały jego dziedzictwa w świętych;

[19]  I czym jest przemożna wielkość jego mocy wobec nas, którzy wierzymy, według działania potęgi jego siły.

[20]  Okazał ją w Chrystusie, gdy go wskrzesił z martwych i posadził po swojej prawicy w miejscach niebiańskich;

[21]  Wysoko ponad wszelką zwierzchnością i władzą, mocą, panowaniem i ponad wszelkim imieniem wypowiadanym nie tylko w tym świecie, ale i w przyszłym.

[22]  I wszystko poddał pod jego stopy, a jego samego dał jako głowę ponad wszystkim kościołowi;

[23]  Który jest jego ciałem i pełnią tego, który wszystko we wszystkich napełnia.