[1] Starszy do umiłowanego Gajusa, którego miłuję w prawdzie.
[2] Umiłowany, pragnę przede wszystkim, aby ci się dobrze powodziło i abyś był zdrowy, tak jak dobrze się powodzi twojej duszy.
[3] Uradowałem się bowiem bardzo, gdy przyszli bracia i dali świadectwo o prawdzie w tobie, jak postępujesz w prawdzie.
[4] Nie ma dla mnie większej radości od tej, gdy słyszę, że moje dzieci postępują w prawdzie.
[5] Umiłowany, wiernie wykonujesz wszystko, co robisz dla braci oraz dla obcych.
[6] Dali oni świadectwo przed kościołem o twojej miłości. Dobrze też zrobisz, jeśli ich wyprawisz, jak przystoi przed Bogiem.
[7] Wyruszyli bowiem dla jego imienia, nie biorąc niczego od pogan.
[8] Powinniśmy więc takich przyjmować, abyśmy się stali współpracownikami dla prawdy.
[9] Napisałem do kościoła, lecz Diotrefes, który chce być pierwszym wśród nich, nie przyjmuje nas.
[10] Dlatego, jeśli przybędę, przypomnę jego uczynki, których się dopuszcza, gdy nas obmawia złośliwymi słowami. A nie poprzestając na tym, sam braci nie przyjmuje, a nawet zabrania tym, którzy chcą ich przyjąć, i wyrzuca ich z kościoła.
[11] Umiłowany, nie naśladuj tego, co złe, lecz to, co dobre. Kto czyni dobrze, jest z Boga, kto zaś czyni źle, nie widział Boga.
[12] Demetriuszowi wystawili dobre świadectwo wszyscy, nawet sama prawda. My również dajemy o nim świadectwo, a wiecie, że nasze świadectwo jest prawdziwe.
[13] Wiele miałem do napisania, ale nie chcę posługiwać się atramentem i piórem.
[14] Mam bowiem nadzieję, że zobaczę cię wkrótce, a wtedy porozmawiamy osobiście. Pokój tobie. Pozdrawiają cię przyjaciele. Ty też pozdrów przyjaciół imiennie.